اعتیاد به قمار در هر سنی ممکن است ایجاد شود. قمار و شرط بندیهای مختلف ورزشی در نگاه اول یک تفریح مهیج و یک ریسک خیلی کوچک به نظر میآید؛ اما کم کم با شروع اعتیاد به قمار، این تفریحات تبدیل به منجلابی میشوند که بیرون آمدن از آن بسیار دشوارو نیازمند کمک حرفهای است.
فهرست مطالب
طبق پژوهشها اعتیاد به قمار با سایر اعتیادها مثل الکل و مواد مخدر برابری میکند وهمچنین پیامدهای جبران ناپذیری در زمینه مالی، روانی و خانوادگی برای فرد به همراه دارد تا جایی که در نوع مزمن آن ممکن است فرد سر همسر یا فرزندانش (به خصوص فرزندان دختر) قمار کند. با آگاهی کامل از اعتیاد به قمار و روشهای درمان آن، میتوانید گامی موثر در جهت ترک و رهایی بردارید. برای آشنایی با روش های درمان اعتیاد رفتاری کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه اعتیاد به قمار می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره ترک اعتیاد تلفنی با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت شهری با شماره 9099070354 تماس بگیرید.
به طور کلی در هر نوع اعتیاد سیستم پاداش دهی مغز دچار اختلال میشود. مغز با ترشح ماده دوپامین به برخی فعالیتها پاسخی مثبت و لذت بخش میدهد، مثلا بعد از خوردن شیرینیجات مغز دوپامین ترشح میکند و احساس لذت به وجود میآید. در اعتیاد نیز همینگونه است چون فرد اولین بار با مصرف الکل، کشیدن مواد یا قماربازی، احساس لذت کرده و دوباره این رفتارها را تکرار میکند تا جایی که درگیر اعتیاد شود. بعد از مدتی بدون انجام آن عمل احساس بی قراری کرده و بارها تصمیم به ترک آن میگیرد اما موفق نمیشود. باقی فعالیتهای روزانه برایش کسل کننده به نظر میآیند و…
پژوهشگران به این نتیجه رسیدهاند که الگوی فعالیت مغزی در معتادان به قمار همانند افراد مبتلا به اعتیاد به مواد مخدر و الکل است. بر اساس این پژوهشها، افراد معتاد به قمار و مواد مخدر نمیتوانند میزان دوپامین مغز خود را تنظیم نمایند، در نتیجه به مواد مخدر و یا فعالیتهایی همچون قمار نیاز دارد تا این کمبود را جبران کرده و موجب احساس لذت در مغز آنان شود.
حتما درباره نشانه های اعتیاد چیست بخوانید.
اعتیاد به قمار و شرط بندی مانند سایر اعتیادها ناگهانی رخ نمی دهد. بلکه به مرور زمان شدت یافته و شما را در خود میبلعد. نشانه های اعتیاد به قمار ترتیب یا اولویت خاصی ندارد. هر کس بنا به تجربیات، موقعیت و شخصیت اش علائم به خصوصی را بروز می دهد. اما آنچه که در همه این افراد یکسان است، احساس لذت و اجبار به ادامه بازی است. ما در ادامه به رایج ترین نشانه های اعتیاد به شرط بندی و قمار اشاره کردهایم.
حتما از صفحه اینستاگرام ذهن نو و کانال تلگرامی ذهن نو دیدن نمایید.
در مورد اعتیاد به قمار باورهایی درست و غلطی وجود دارد که همان ها مانع از ترک این اعتیاد میشوند. در این بخش برخی از آنها را به چالش خواهیم کشید.
❌باور غلط: اگر فردی هر روز قماربازی کند به اینکار اعتیاد پیدا خواهد کرد.
فردی که به قماربازی اعتیاد دارد؛ لزوما هر روز اینکار را انجام نمیدهد. اما زمانی که بازی کردن را آغاز میکند دیگر نمیتواند جلوی خودش را بگیرد.
❌باور غلط: اگر فردی از تمکن مالی کافی برخوردار باشد؛ مشکلی ندارد اگر به قماربازی اعتیاد پیدا کند.
اولا که قمار کردن به مرور افراد را دچار مشکلات اقتصادی جدی خواهد کرد. ثانیا برخی از افراد بر سر موضوعاتی قمار میکنند که مالی نبوده و پیامدهای بیشتری برایشان ایجاد میکند.
❌باور غلط: اعتیاد به قمار از ضعف، بی مسئولیتی و نداشتن هوش بالا ناشی میشود.
اعتیاد به قمار است که این مهارت ها را در افراد تحت تاثیر قرار میدهد. برخی از افراد پیش از این اعتیاد بسیار افراد قابل اطمینان و باهوشی بوده اند.
❌باور غلط: اگر دوستی دارید که اعتیاد به قمار دارد؛ شما نیز به این موضوع مبتلا خواهید شد.
افرادی که به اینکار اعتیاد دارند؛ همواره سعی میکنند تا رفتار منطقی داشته و به دیگران آسیبی نزنند.
❌باور غلط: باید به افراد معتاد به قمار کمک کرد تا بدهی های خود را پرداخت کنند.
گاهی کمک کردن به فرد معتاد به قمار باعث ادامه یافتن این موضوع شده و اوضاع را بدتر میکند.
برای تشخیص اعتیاد به قمار ملاک هایی وجود دارد که با بررسی آنها در خود و یا دیگری با کمک یک متخصص میتوانید به این موضوع پی ببرید. اگر چهار مورد از موارد زیر را در طول یکسال تجربه کرده اید؛ احتمالا شما به این نوع اعتیاد مبتلا شده اید.
در بیشتر موارد، افرادی که معتاد به قمار هستند؛ اختلالات دیگری نیز دارند و یا این موضوع منجر به بروز نشانه های سایر بیماری ها نیز میگردد. بر اساس تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است؛ مشخص گردید که اعتیاد به قمار همپوشانی زیادی با اختلالات خلقی دارد. برای مثال این افراد اغلب مبتلا به افسردگی اساسی، وسواس فکری و اختلال کنترل تکانه هستند و یا بعدا به آن مبتلا میشوند.
اعتیاد به قمار کتگوری های مختلفی دارد. شاید شما هم شنیده باشید که میگویند یک نفر فقط به صورت تفریحی قمار میکند. اما حتی این شرایط هم اعتیاد محسوب میشود. به طور کلی سه نوع مختلف اعتیاد به قمار داریم:
اعتیاد به قمار اینترنتی نیز نوع جدید اعتیاد هاست که از طریق بازی های اینترنتی و پرداخت پول به سایت های شرط بندی انجام میشود. این سایت ها گاه از طریق مشاهیر اقدام به تبلیغات می کنند. آن ها با دادن وعده های ثروتمند شدن وکسب درآمد افراد را به این سایت ها دعوت می کنند، در حالی که هرگز وعده ها تحقق نمی پذیرد و تنها کسانی که مالک سایت هستند از این جریان سود می برند. اعتیاد به قمار میتواند در هر نوع بازی اینترنتی که امکان پرداخت در آن وجود دارد؛ به وجود آید.
اعتیاد به قمار در طیف وسیعی از بازی های و فعالیت های مختلف بروز میکند. اما همه این فعالیت ها به یک اندازه محبوب نیستند. برای مثال 3.44 درصد از افراد شرط بندی های ورزشی انجام میدهند. 7.44 درصد به قمار در کازینو معتاد هستند و 8.35 درصد از افراد با ورق بازی قمار میکنند.
همان طور که ابتدای بحث گفته شد، اعتیاد به قمار ممکن است تا جایی پیش برود که فرد سر اعضای خانواده خودش نیز قمار کند. علاوه بر این، قمار و باختهای متعدد باعث شکستهای بزرگ مالی میشود؛ خانه، ماشین و سرمایه فرد سر قمار به فنا خواهد رفت.
سلامت روحی فرد به هم خورده و دچار افسردگی، اضطراب و مشکلات عصبی میشود. در نتیجه از پس شغل و دیگر مسئولیتهای خود بر نمیآید. روابط فرد به هم میخورد تا جایی که دیگران از او ناامید شده و حتی ممکن است شریک عاطفیاش تصمیم به جدایی و طلاق بگیرد.
فرد معتاد به سختی میتواند به خودش کمک کند پس بهتر است شما حامی او باشید. قبل از این که تصمیم قطعی به جدایی بگیرید؛ بهتر است قدمهایی برای کمک به این فرد که عزیز شماست بردارید.
در قدم اول باید حامی او باشید پای درد و دل هایش بنشینید و کاری کنید که به شما اطمینان کند. در قدم بعدی باید عوامل روی آوردن وی به قمار را شناسایی کنید. در این مرحله ضروری است که از یک روانشناس کمک بگیرید تا با ریشهیابی و حل آن، به درمان اعتیاد به قمار کمک کند. برای شروع درمان و ترک اعتیاد کلیک کنید.
برخی از دلایلی که افراد را در معرض اعتیاد به قمار قرار میدهد؛ شامل موارد زیر است.
_روی آوردن به قمار به خاطر هیجان و فرار از احساس کسلی
_برای رسیدن سریع به پول و سرمایه
_ برای پذیرفته شدن در یک گروه اجتماعی خاص مثل جمع دوستان
_ فکر نکردن به مشکلات، پرت کردن حواس و بی حسی
_ فرار از افسردگی و به دست آوردن لذت
_برای ناکامی در ترک عادت قماربازی
بله این امکان نیز از ابتدا وجود داشت که زندگی خود را در قمار ببازید. متاسفانه کسانی که دچار اعتیاد به قمار بازی می شوند هرگز باور ندارند که ممکن است همه چیز را ببازند. آن ها در پی باخت های متوالی در انتظار برگشت شانس و به دست آوردن برگ برنده به بازی ادامه میدهند. در حالی که هر چه بیشتر در این باتلاق فرو روند بیشتر از دست خواهند داد.
اگر زندگی تان را در قمار باخته اید، شما هم در این تله افتاده اید. فراموش نکنید که تنها کسی نیستید که با قمار زندگی اش را از دست داده. این آخر خط نیست. شما هنوز چیزهای زیادی دارید. پس به دور و ور خود بنگرید، پدر یا مادر یا خانواده یا شغل یا هر چیز دیگری که می تواند برای شما ارزش مند باشد هنوز وجود دارد. امروز تصمیم خود را بگیرید و برای خارج شدن از این باتلاق از کمک های تخصصی درمانگران استفاده نمایید.
روشهای درمانی متعددی وجود دارند که به شما کمک میکنند تا از اعتیاد به قمار برای همیشه رهایی یابید.
درمان شناختی یا رفتار درمانی: شایع ترین و اثر بخش ترین درمان برای ترک اعتیاد است.
رویکرد روانکاوی: گاهی نیز اگر مشکل اعتیاد فرد ریشه در کودکی و خانواده داشته باشد، روانکاوی اثر بخش است.
دارودرمانی: اگر فرد به این درمانها جواب نداد، روانپزشک یک دوره دارو درمانی را تجویز میکند که میتواند کمک دهنده باشد.
اصلاح سبک زندگی:
گاهی نیز اگر مشکل خیلی حاد نباشد روانشناس با پیشنهاد جایگزینی یک سرگرمی بهتر که هم به فرد لذت بدهد هم مفید و سودمند باشد، او را از شر غول اعتیاد به قمار نجات میدهد. اگر مراجعه حضوری به روانشناس برای شما سخت است و امکان آن وجود ندارد، بهترین راه مشاوره آنلاین و تلفنی میباشد. برای دریافت مشاوره ترک اعتیاد کلیک کنید.
علاوه بر کمک گرفتن از روانشناس، نکاتی وجود دارد که در صورت رعایت کردن آنها میتوانید این موضوع را در خود کنترل کرده و به مرور آن را ترک کنید. برخی از این راهکارها شامل موارد زیر هستند.
وسواس موکنی یا تریکوتیلومانیا یکی از اختلالات روانی است که بیشتر از همه در سنین نوجوانی خود را نشان میدهد. افراد مبتلا به این بیماری معمولاً بهطور مرتب موهای سر، ابرو، ریش یا هر بخش دیگری از بدن خود را میکنند و این باعث میشود تا آنها در برقراری روابط اجتماعی با دیگران دچار مشکلاتی باشند. وسواس موکنی نهتنها بهخودیخود درمان نمیشود. بلکه ادامه آن باعث بروز مشکلات دیگری ازجمله افسردگی یا از دست دادن اعتمادبهنفس باشد. به همین خاطر درصورتیکه شما یا هریک از اطرافیانتان درگیر این بیماری شده. بهتر است برای درمان آن از یک متخصص روانشناسی کمک بگیرید. برای دریافت مشاوره وسواس فکری کلیک کنید.
فهرست مطالب
برای دریافت مشاوره در زمینه وسواس موکنی میتوانید در ساعت از روز برای مشاوره تلفنی از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت شهری با شماره 9099070354 جهت ارتباط با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس حاصل نمایید.
وسواس مو کنی یا تریکوتیلومانیا بیماری است که خود را بهصورت میلی ناگهانی و شدید به کندن موهای بدن نشان میدهد. بیماران مبتلا به این اختلال معمولاً هنگامیکه موهای خود را میکنند، احساس لذت و آرامش میکنند اما اندکی پسازآن دچار ناراحتی و احساسات منفی میشوند. کندن موها باعث میشود آنها در درجه اول نگران زیبایی ظاهری خود شوند. و از اینکه شاید مشکل روانی جدی برای آنها پیش آمده باشد نیز بسیار نگران میشوند. برای آشنایی با سایر اختلالات اضطرابی کلیک کنید.
بعضی از افراد مبتلا به وسواس موکنی این کار را عمداً انجام میدهند. آنها شاید احساس کنند موهایشان زشت و نامرتب شده. یا حتی برای تخلیه هیجانات درونی این کار را انجام دهند. اما گروهی دیگر بهصورت ناخودآگاه شروع به کندن موها میکنند و تنها زمانی که دستهای از موها را میکنند متوجه کاری که کردهاند میشوند. مهمترین نشانهها برای ابتلا به این بیماری عبارتند از:
معمولا وسواس موکنی به دو صورت خودکار و متمرکز بروز میکند. برای شروع فرایند درمان اهمیت دارد که بدانیم به چه نوعی از وسواس موکنی مبتلا هستیم.
خودکار: در نوع خودکار وسواس موکنی ، فرد از انجام اینکار مطلع نبوده و به صورت ناخودآگاه اینکار را انجام میدهد. برای مثال در حین تماشای تلویزیون بدون اینکه متوجه باشد؛ اینکار را انجام میدهد.
متمرکز: اما گاهی خود فرد زمانی که دچار استرس میشود؛ اینکار را شروع میکند و بدین وسیله میخواهد اضطراب خود را کاهش دهد.
تغییرات ظاهری فرد اولین و آشکارترین مشکلی است که وسواس موکنی به وجود میآورد. افراد درگیر با این بیماری معمولاً بخشهای کاملاً خالی را در موی سر، ابرو، ریش یا هر قسمت دیگر از بدن دارند. همین موضوع تا حد زیادی اعتمادبهنفس فرد برای حضور در اجتماع را تحت تأثیر قرار میدهد. و به دنبال این مسئله میل به تنهایی و انزوا گزینی و همینطور افسردگی پیش خواهد آمد.
وسواس موکنی باعث ایجاد احساس شرم و خجالت میشود. آنها احساس میکنند دچار مشکل روانی جدی شدهاند و سعی میکنند تا جای ممکن این موضوع را از دیگران پنهان کنند. به همین خاطر درگیری با اضطراب و از دست دادن سلامت روان یکی دیگر از مشکلاتی است که این بیماران تجربه میکنند. در کنار تمامی مشکلاتی که از آنها صحبت کردیم وسواس موکنی اختلالی نیست که بهخودیخود و بدون کمک از رواندرمانی متوقف شود و به همین خاطر لازم است درصورتیکه نشانههای این اختلال را در خود یا هر یک از اطرافیان مشاهده میکنید هرچه سریعتر و پیش از شدت گرفتن پیامدهای منفی برای درمان اقدام کنید.
برخی تحقیقات نشان میدهد احتمال بروز وسواس موکنی در افرادی که سابقه این بیماری را در خانواده یا اقوام نزدیک داشتهاند بیش از دیگران است. به همین خاطر میتوان فرض کرد که بخشی از این اختلال به عوامل ژنتیکی ربط دارد. اما ژنها بهتنهایی نمیتوانند باعث بروز بیماری باشند و برخی شرایط نامساعد محیطی نیز در این موضوع نقش دارند.
یکی از دلایلی که باعث بروز وسواس موکنی میشود این است که فرد حجم بالایی از اضطراب را تجربه میکند؛ اما نمیتواند از شیوههای مناسبی مثل صحبت کردن با دیگران یا حل مسئله برای کاهش آن کمک بگیرد. خانوادههایی که به فرزندان خود اجازه تصمیمگیری مستقل را نمیدهند و یا والدینی که خود نیز به حد کافی استقلال ندارند ازجمله عواملی است که میتواند باعث بروز این بیماری باشد.
دلیل اصلی که باعث کندن موها میشود اضطرابی است که فرد تجربه میکند. هنگامیکه اضطراب در ذهن شما شدت میگیرد اما راهکاری برای تخلیه آن پیدا نمیکنید این اضطراب خود را بهصورت میل بیمارگونه به کندن موها نشان میدهد.
در برخی از مواقع وسواس موکنی همراه با بیماریهای دیگری بهویژه وسواسهای فکری و عملی و یا افسردگی و اضطراب ایجاد میشود. هنگامیکه کندن موها در کنار این بیماریها آشکار میشود به این معناست که فرد رنج شدیدتری را تجربه میکند و نیاز به دریافت کمک دارد. برای آشنایی با سایر انواع بیماری وسواس فکری عملی کلیک کنید.
برآورد شیوع ابتلا به وسواس موکنی در کل جمعیت در طول یکسال، در نوجوانان و بزرگسالان یک الی دو درصد است. همچنین ابتلا به این اختلال در میان زنان بیشتر دیده میشود.
برای تشخیص ابتلا به وسواس موکنی ملاک های مشخصی وجود دارد که متخصص باید با توجه به آنها نوع اختلال را تشخیص داده و درمان را آغاز نماید. این ملاک ها شامل موارد زیر هستند.
همانطور که گفته شد وسواس موکنی اختلالی نیست که بهخودیخود درمان شود. و به میزانی که فاصله میان شروع اختلال تا زمان درمان بیشتر باشد، فرایند درمان برای مدت طولانیتری ادامه پیدا خواهد کرد. هنگامیکه روانشناس از طریق مصاحبه بالینی و بررسی نشانهها به این نتیجه میرسد. که فرد دچار اختلال وسواس موکنی شده با توجه به شدت بیماری و شرایط وی ممکن است از یک یا چند مورد از درمانهای زیر استفاده کند. برای شروع درمان وسواس کلیک کنید.
یکی از درمانهای بسیار کاربردی برای وسواس موکنی پیدا کردن محرک است. از فرد میخواهند برای مدتی در حدود یک هفته تا ده روز رفتارهای خود را زیر نظر بگیرد و هر بار که درگیر کندن موها میشود به این سؤالات پاسخ دهد:
پاسخ به این سؤالات باعث توجه نکاتی میشود، که شاید در ابتدا از آنها غافل بودهاید. برای مثال ممکن است متوجه شوید هر زمان درگیر افکار منفی میشوید یا زمانهایی که بیکار هستید، این رفتار بیشتر به سراغتان میآید. پسازاینکه این شرایط مشخص شد درمانگر به شما کمک میکند تا احتمال قرار در چنین موقعیتهایی را کاهش دهید. و یا رفتارهای دیگری را جایگزین کندن موی سر کنید.
با توجه به اینکه اضطراب اصلیترین دلیل برای بروز وسواس موکنی است. یکی از اقدامات درمانی مهم این است که راههایی برای کنترل هیجانات و حفظ آرامش به فرد آموزش داده شود. این راهکارها میتواند با توجه به شرایط هر فرد متفاوت باشد. برای مثال برخی افراد نیاز دارند تا جملات تأکیدی را روی کاغذ نوشته و هنگامیکه دچار اضطراب میشوند آنها را با خود یادآوری کنند و یا برخی افراد ممکن است از تکنیکهای تنفس یا آرامسازی بیشتر نتیجه بگیرند.
ناتوانی در حل کردن مشکلات ازجمله دلایل درمان وسواس موکنی است. که میتواند باعث بروز اضطراب و احساس درماندگی در فرد باشد. به همین خاطر بخشی از درمان به بیمار کمک میکند تا راهکارهایی سازنده و مناسب برای حل کردن مشکلات پیدا کند. این کار باعث میشود تا اضطراب در فرد دچار چنان شدتی نشود که وی را به سمت کندن موها یا هر رفتار نامطلوب دیگری بکشاند.
دریافت حمایت از سوی اعضای خانواده و اطرافیان یکی از عوامل مؤثر در درمان وسواس موکنی است. به همین خاطر مشاورین جلساتی را نیز با اطرافیان فرد ترتیب میدهند و سعی میکنند تا اطلاعات اعضای خانواده را نسبت به این اختلال و نکاتی که میبایست در رفتارهایشان با بیمار موردتوجه قرار دهند افزایش دهند.
اگر شدت اضطراب به حدی زیاد باشد که بیمار توانایی کنترل آن را نداشته باشد و یا هنگامیکه وسواس موکنی به میزانی شدت پیدا کرده که نمیتوان تنها با رواندرمانی جلوی آن را گرفت متخصصین از داروهای ضد اضطراب نیز در کنار رواندرمانی استفاده میکنند. اگرچه داروها باعث درمان فرد نمیشوند اما در کاهش اضطراب و افزایش انگیزه برای ادامه جلسات رواندرمانی تأثیر دارند.
اگر از اختلال وسواس موکنی رنج میبرید، مانند این است که دچار احساس درد یا احساس گناه میکنید. کنار آمدن با این احساسات و کمک از افرادی که به شما انرژی و انگیزه برای درمان میدهند، حائز اهمیت است.
طبق نظریه دکتر پنزل، با 25 سال بررسی برای درمان اختلال وسواس موکنی 4 روش در نظر گرفت که عبارتند از:
1. آموزش آگاهی
به منظور جمع آوری دقیق در رابطه با این اختلال است که چه چیزهایی سبب ایجاد این رفتار شده است.
2. آموزش حفظ آرامش
آموزش مدیتیشن و مهارت آرام کردن خود در زمان تنش و تمرکز
3. آموزش تنفس
آموزش تنفس عمیق از طریق دیافراگم برای افزایش تمرکز و آرامش
4. آموزش پاسخگویی
آموزش سفت کردن عضلات ساعد و دست ها به طوری که نتوان موها را کند.
اختلال مو کندن یا وسواس موکنی اگر در دوران کودکی رخ دهد، به تدریج از بین خواهد رفت. اما اگر تا بزرگسالی ادامه داشته باشد نیاز به درمان جدی دارد. دارو درمانی و روان درمانی به صورت همزمان بهترین روش درمانی است. برای روان درمانی از متخصصین و روانشناسان مجرب کمک بگیرید. مرکز مشاوره ذهن نو به صورت حضوری و تلفنی به مراجعان خدمات ارائه میدهد. برایکسب اطلاعات بیشتر با شماره درج شده تماس بگیرید.
برای دریافت مشاوره در زمینه وسواس موکنی میتوانید در ساعت از روز برای مشاوره تلفنی از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت شهری با شماره 9099070354 جهت ارتباط با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس حاصل نمایید.
سوالات متداول
وسواس مو کندن یعنی چه؟
وسواس مو کندن نوعی اختلال اضطرابی است که باعث میلی ناگهانی برای کندن موهای سر، ابرو، ریش یا هر قسمت دیگری از بدن میشود و فرد پس از این کار احساس رضایت و آرامش میکند.
علت و دلایل وسواس کندن مو چیست؟
سابقه ژنتیکی، روشهای نامناسب تربیتی، اضطراب و همینطور سایر بیماریهای روحی مانند استرسهای بیمارگون میتواند باعث بروز این اختلال شود.
آیا دارویی برای درمان وسواس موکندن وجود دارد؟
دارویی که باعث درمان این اختلال بشود وجود ندارد، اما داروهای ضد اضطراب میتوانند شدت بیماری را کاهش دهند.
درمان بیش فعالی کودکان نیازمند چه چیزهایی است؟ آیا دارو دادن به کودک تنها راه درمان این اختلال است؟ متخصصان امروزه روشهای مختلفی را برای کنترل و بهبود علائم بیش فعالی معرفی میکنند. آنها بر این باورند که تجویز داروهایی نظیر ریتالین تنها بخشی از فرایند بهبود بیش فعالی محسوب میشود. در عین حال کمک گرفتن از روانشناس، شرکت در جلسات روان درمانی، تمرین مهارتهای مقابله ای و پیروی از یک رژیم غذایی مناسب از جمله دیگر بخشهای مهم درمان اختلال ADHD هستند. در ادامه این مقاله توضیحات بیشتری در این باره ارائه کردهایم. برای دریافت راهنماییهای لازم برای شروع درمان بیش فعالی کودکان، مشاوره کودک دریافت کنید.
فهرست مطالب
برای دریافت مشاوره در زمینه درمان بیش فعالی کودکان می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت منزل با شماره 9099070354 تماس بگیرید.
بیش فعالی در کودکان یکی از انواع اختلالات عصبی رشدی است و به این معناست که مغز آنها دچار اختلالاتی میشود که باعث میگردد تا حد زیادی توانایی کنترل رفتارشان را از دست بدهند. به همین خاطر در کنار فعالیت بیشازحد شما شاهد رفتارهای بدون فکر و هیجانی از این کودکان خواهید بود زیرا آنها نمیتوانند فعالیت خود را برای تفکر منطقی و بررسی سود و زیان رفتارهایشان متوقف کنند. بیشفعالی باعث بروز دشواریهایی در ارتباط با کودک خواهد شد. برای مثال بسیاری از همسالان کودک تمایلی به بازی با وی ندارند زیرا او قواعدی مانند رعایت نوبت را در بازیها رعایت نمیکند.
کنار گذاشته شدن از جمع همسالان و همینطور شکستهایی که این افراد معمولاً در حفظ تمرکز و به پایان رساندن موفقیتآمیز یک فعالیت با آن درگیر میشوند میتواند باعث بروز مشکلاتی نظیر اعتیاد یا افسردگی در فرد باشد. همچنین خواهران و برادران کودک بیشفعال نیز معمولاً مشکلاتی را در محیط خانواده تجربه خواهند کرد. برای مثال آنها همواره شاهد توجه بیشازحد شما به خواهر یا برادر دیگرشان هستند و این موضوع میتواند باعث ناراحتی آنها باشد. به همین خاطر درصورتیکه فرزند شما یا کودکی در اطرافیانتان دچار این اختلال شده بهتر است نسبت به درمان کودک و همینطور سلامت روان سایر اعضا حساسیت داشته باشید. برای آشنایی با بهترین روشهای آموزش بچه های بیش فعال کلیک کنید.
کودکان بیش فعال کودکانی استثنایی هستند که به سه دسته مختلف تقسیم میشوند. کودکانی که تنها بیش فعال بوده، کودکانی که تنها نقص توجه دارند و کودکانی که هم بیش فعال بوده و هم نقص توجه دارند. در ادامه به طور کامل درباره این سه دسته توضیح خواهیم داد. برای آگاهی بیشتر درباره کودکان استثنایی کلیک کنید.
در این اختلال تنها مشکل کودک فعالیت بیشازحد است. این کودکان معمولاً بهسختی میتوانند روی یک صندلی آرام بنشینند و مرتباً در حال حرکت در محیط هستند. آنها معمولاً بدون فکر کردن عمل میکنند و به همین خاطر ممکن است مشکلاتی را برای خود ایجاد کنند.
کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه نشانههای بیشفعالی را از خود نشان نمیدهند اما اصلیترین مشکل این کودکان ضعف در توجه و تمرکز است. این گروه از کودکان معمولاً نمیتوانند برای مدت طولانی روی موضوعی تمرکز کنند، توجه آنها بهسرعت از موضوع پرت میشود و معمولاً وسایلشان را گم میکنند.
اختلال این کودکان ترکیبی از دو حالت دیگر است. آنها علاوه بر اینکه بیشازحد فعالیت میکنند در تمرکز حواس و توجه به یک موضوع نیز ناتوان هستند.
نشانههای بیشفعالی کودک میبایست حداقل در دو محیط از سه محیط (خانه، مدرسه، جمع دوستان) و برای مدت حداقل 6 ماه ادامه داشته باشد. همچنین شروع نشانهها میبایست تا قبل از رسیدن کودک به 12 سالگی اتفاق افتاده باشد. ازجمله شایعترین نشانههای بیشفعالی در کودکان میتوان به موارد زیر اشاره کرد.
با نشانه های زیر کودکان بیش فعال را شناسایی کنید؛
کودکان بیش فعال توجه چندانی به جزئیات ندارند.
+ آنها در حین انجام تکالیف نمیتوانند تمرکز خود را حفظ کنند.
+دائما حواسشان جای دیگری است و هنگام مکالمه توجه کمی به فرد مقابل دارند.
+در به پایان رساندن وظایف و تکالیفشان با مشکل مواجه هستند.
+ معمولا از انجام تکالیفی که نیازمند فعالیت ذهنی است، متنفرند.
+در اکثر اوقات وسایل خود را گم میکنند.
+ به راحتی حواسشان با محرکهای خارجی پرت میشود.
+ دائما کارهای روزمره خود را فراموش میکنند.
+دائما روی صندلی وول میخورند یا هنگامی که نشستهاند دست و پای خود را تکان میدهند.
+ نمیتوانند به مدت طولانی روی صندلی بنشینند.
+ معمولا در مکانهایی که مناسبتی ندارد میدوند یا از در و دیوار بالا میروند!
+فعالیتهایشان با سر و صدای زیاد همراه است.
+ دائما در حال حرکت هستند.
+ بیش از حد حرف میزنند.
+وسط حرف دیگران میپرند.
+ اگر از آنها سوال بپرسند معمولا قبل از اتمام پرسش پاسخ را میپرانند.
+ انتظار کشیدن در موقعیتهایی نظیر ماندن در صف برایشان بسیار دشوار است.
اگرچه تاکنون دلیل مشخصی برای اختلال بیشفعالی پیدا نشده بااینحال تحقیقات نشاندهنده این موضوع است که بیشفعالی در کودکان تحت تأثیر دلایل فیزیولوژیکی-روانی-اجتماعی قرار دارد. بهطورقطع اختلال بیشفعالی به معنای آسیب در برخی نقاط مغز است اما بروز این آسیب علاوه بر اینکه نیازمند زمینه ژنتیکی و خانوادگی است به موارد دیگری ازجمله مصرف الکل در دوران بارداری و همینطور میزان سرب موجود در هوا نیز بستگی دارد.
اختلال بیش فعالی و کمبود توجه در سه نوع دسته بندی میشود. برای درمان این افراد نیز ابتدا متخصص نوع آن را مشخص میکنند، سپس برای درمان اقدام میکند. معمولا برای درمان بیش فعالی کودکان از روش های بازی درمانی، کار درمانی، گفتار درمانی و … استفاده میشود. در درمان بیش فعالی کودکان، والدین و محیط آموزشی نقش بسیار زیادی دارند. اما زمانی که شدت این اختلال زیاد باشد؛ از دارو درمانی نیز استفاده میشود. در این مقاله روش های درمانی این اختلال را توضیح داده ایم. برای کسب اطلاعات بیشتر تا انتهای مقاله همراه ما باشید. حتما از صفحه اینستاگرام ذهن نو و کانال تلگرامی ذهن نو دیدن نمایید.
با وجود اینکه در برخی موارد مصرف دارو برای درمان بیش فعالی کودکان از اهمیت ویژهای برخوردار است، اما درمان این اختلال فقط به دریافت دارو محدود نمیشود. در واقع درمانهای موثر دیگری نیز وجود دارد که به مبتلایان کمک میکنند، قدرت توجه خود را بهبود ببخشند، تکانشگری کمتری داشته باشند و در نهایت به کنترل بیشتری روی رفتارهای خود دست پیدا کنند.
وعدههای غذایی مناسب، اصلاح رفتاری، یادگیری مهارتهای مقابلهای جدید و بهبود مهارتهای اجتماعی از جمله دیگر بخشهای فرایند درمان بیش فعالی کودکان هستند که میتوانند عملکرد فرزندتان را در مدرسه بهبود ببخشند، روابط او با دیگران را تقویت کنند و استرس و ناکامی را در کل خانواده کاهش دهند. برای آشنایی با روشهای آموزش بچه های بیش فعال کلیک کنید.
برای درمان بیش فعالی کودکان معمولا از داروهای محرک سیستم عصبی مرکزی استفاده میشود که از جمله مهمترین آنها میتوان به ریتالین و آدرال اشاره کرد. این داروها با افزایش سطح برانگیختگی مغز به بهود علائمی نظیر کم توجهی و مشکلات تمرکز کمک میکنند. البته هرگز نباید این داروها را به طور سرخود به فرزندتان بدهید چرا که برای تجویز آن تشخیص پزشک در مورد شدت بیماری و در نظر گرفتن شرایط جسمانی و روانشناختی کودک بسیار اهمیت دارد. در غیر این صورت ممکن است دارو به جای ایجاد اثرات درمانی به یکسری عوارض جانبی ناخوشایند بیانجامد.
مطالعات پژوهشی نشان میدهند رفتار درمانی (یا همان اصلاح رفتار) یکی از روشهای بسیار موثر در بهبود اختلال بیش فعالی است. به خصوص کودکانی که هم زمان تحت درمان با دارو قرار دارند به طور مضاعفی از فواید این روش بهره مند میشوند. در برخی موارد رفتار درمانی حتی میتواند به متخصصین کمک کند که دوز داروها را کاهش دهند و در نتیجه به طور امنتری روند درمان بیش فعالی کودکان را پیش ببرند.
در توضیح این درمان بیش فعالی کودکان باید گفت که درمانگران در این رویکرد تلاش میکنند رفتارهای سالم را از طریق تقویت و پاداش دهی افزایش داده و رفتارهای مخرب را از طریق تعیین محدودیت و پیامدهای منفی کاهش دهند. رفتار درمانگران معمولا از قدمهای کوچک شروع میکنند. برای مثال کودک بیش فعال معمولا وسط حرف دیگران میپرد و درمانگر اصلاح این رفتار را مد نظر قرار میدهد.
در همین راستا برای درمان بیش فعالی کودکان؛ ابتدا رفتار صحیح را آموزش میدهد و پس از آن از او میخواهد قبل از شروع به حرف زدن دست خود را بالا بگیرد. هربار که کودک این رفتار را به درستی انجام دهد درمانگر به شیوههای مختلف عمل او را تقویت میکند. تقویت می تواند حتی با گفتن جملات سادهای نظیر آفرین، لبخند زدن یا تکان دادن سر اتفاق بیافتد. رفتار درمانگران معمولا آموزش دهی به خانواده و معلمین را نیز در دستور کار خود قرار میدهند. به این ترتیب کودک در محیطهای دیگر نیز اصلاح رفتار را تمرین میکند که همین مسئله در تسریع فرایند درمان اثر بسزایی دارد.
از آنجا که کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی اغلب در تعاملات اجتماعی ساده مشکل دارند و با عزت نفس پایین دست و پنجه نرم میکنند، نوع دیگری از درمان بیش فعالی کودکان که به آنها کمک میکند، آموزش مهارتهای اجتماعی است. آموزش مهارتهای اجتماعی که معمولاً در محیط گروهی انجام میشود، توسط یک درمانگر هدایت میگردد.
به طوری که ابتدا او به عنوان الگو رفتارهای مناسب را نشان میدهد و سپس از کودکان میخواهد که آنها را تکرار کنند. گروه مهارتهای اجتماعی به کودکان میآموزد که چگونه واکنشهای دیگران را پیش بینی نمایند و چگونه رفتارهای قابل قبولتری داشته باشند. همچنین گروه مهارتهای اجتماعی باید روی انتقال مهارتهای جدید به دنیای واقعی کار کند.
برخی از متخصصین بر این باورند که رژیم غذایی کودکان مبتلا به بیش فعالی نیز در فرایند بهبودی آنها تاثیر دارد. البته توجه به این مسئله بسیار ضرورت است که بدانید رژیم غذایی مناسب به تنهایی برای درمان بیش فعالی کودکان این اختلال کفایت نمیکند. از جمله توصیههایی که در مورد تغذیه کودکان ADHD وجود دارد باید به موارد زیر اشاره کرد.
برای درمان بیش فعالی کودکان، وعدههای اصلی و میان وعدههای فرزندتان را طوری تنظیم کنید که او هر 3 ساعت مقداری غذا بخورد. این کار کمک میکند که قند خون کودک ثابت بماند و همین مسئله به کاهش تحریک پذیری و افزایش تمرکز او کمک میکند.
درمان بیش فعالی کودکان با کمک پروتئین و کربوهیدارت نیز امکان پذیر است. سعی کنید در هر وعده غذایی یا میان وعده کمی پروتئین و کربوهیدرات قرار دهید. این غذاها به کودک کمک میکنند تا میزان فعالیتش کاهش پیدا کند ولی در عین حال هشیاری بیشتری داشته باشد.
بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD دارای میزان کمی از این مواد معدنی مهم هستند. افزایش سطح آنها ممکن است به کنترل علائم ADHD کمک کند. به خصوص افزایش آهن بسیار مفید میباشد. در همین راستا یک مطالعه نشان داده که مکمل آهن تقریبا به اندازه مصرف داروهای محرک علائم بیش فعالی را بهبود میبخشد. با این حال مکملها نیز باید طبق نظر پزشک به کودک داده شوند. در نتیجه برای درمان بیش فعالی کودکان، به طور سرخود و بیش از حد از آنها استفاده نکنید.
معمولا برای درمان بیش فعالی در کودکان از ریتالین و آدرال استفاده میکنند. اما میتوان برای افرادی که به داروهای محرک واکنش نشان نمیدهند یا دچار عوارض هستند، از داروهای جایگزین مانند استراترا یا ضد افسردگی استفاده کرد. هر نوع دارو باید دوز مخصوص به خود داشته باشد و توسط پزشک تجویز شود. زیرا مصرف خودسرانه باعث تشدید بیماری های دیگر میشود. در ادامه اصلی ترین محرک های مورد استفاده برای درمان بیش فعالی کودکان را توضیح داده ایم.
✨ آمفتامین: مانند آدرال، دیاناول، ویوانس، دکسدرین
✨ متیل فنیدات: ریتالین، کنسرتا، قرص روز، فوکالین، قرص جویدنی، کوئیلیوانت، متادیت
با توجه به اینکه داروهای محرک عوارضی مانند کج خلقی یا سر درد دارند؛ مدت ها است که برای درمان بیش فعالی کودکان تجویز میشود. اگر دچار عارضه های قبلی هستید حتما با پزشک مشورت کنید. زیرا این دارو ها فشار خون و ضربان قلب را بالا میبرد. حتی این دارو ها میتواند باعث بروز تیک، مانیا و در موارد اندک روان پریشی شود. به همین جهت از مصرف خودسرانه آن پرهیز کنید.
شواهد ضد و نقیصی در این نوع درمان بیش فعالی کودکان وجود دارد. اما بر اساس تحقیق سال 2017، مصرف طولانی مدت این دارو باعث کاهش وزن کودک شد. اما تحقیقات دیگر این مساله را رد میکنند. در نظر داشته باشید که روند دارو درمانی فرزند خود را با پزشک پیش ببرید. و آگاه باشید که این داروها میتواند موجب کاهش اشتهای کودک شود.
معمولا اولین داروی تجویزی برای درمان بیش فعالی کودکان، دارو های محرک هستند. این دارو ها خطر ندارند و سریع تر عمل میکنند. اما داروهای غیر محرک زمانی تجویز میشوند که داروی محرک روی فرد بیمار بی تاثیر است. داروهای غیر محرک اثر بخشی تدریجی دارند و باید چند هفته مصرف شود.
مواجهشدن با این واقعیت که فرزند شما دچار اختلال بیشفعالی است میتواند شرایط روحی شما را تا حد زیادی به هم بریزد. بااینحال روانشناسان خانواده و کودک معتقدند رفتار والدین در این شرایط میتواند تا حد زیادی شدت این اختلال را در کودک مشخص کند. به میزانی که شما تلاش بیشتری برای آموزش مهارتهای مختلف به کودک داشته باشید فرزند شما رفتارهای سازگارانه تری را یاد خواهد گرفت و بهتدریج توانایی مدیریت خود را به دست خواهد آورد. ازجمله موضوعاتی که شما میبایست به آنها توجه داشته باشید موارد زیر را دربرمیگیرد. برای آشنایی بیشتر با نکات مربوط به رفتار با کودک بیش فعال کلیک کنید.
ارتباط با کودکانی که دارای اختلال بیشفعالی هستند در برخی مواقع طاقتفرسا خواهد بود. شما احتمالاً تنها برای چند دقیقه میتوانید رفتار آنها را کنترل کنید و این موضوع بهتدریج باعث دلسرد شدن شما یا بدرفتاری با کودک خواهد شد. در چنین شرایطی به خود یادآوری کنید که پیشرفت در آموزش به کودکان بیشفعال نیاز به صبر و آرامش دارد و شما میبایست به پیشرفتهای بسیار کوچک آنها نیز امیدوار باشید. همواره این موضوع را به خاطر داشته باشید که فرزند شما عمداً از حرفهایتان سرپیچی نمیکند و یا بهقصد لجبازی تکالیف را رها نمیکند. بلکه توانایی او به میزانی است که مشاهده میکنید.
کمک گرفتن از همسر، والدین یا دوستانتان برای آموزش کودکان بیشفعال که در واقع کودک استثنایی محسوب میشوند میتواند تا حد زیادی مفید باشد. شما احتیاج خواهید داشت زمانهایی را به استراحت و تمدد اعصابتان اختصاص بدهید و به همین خاطر بهتر است از اطرافیان بخواهید در برخی مواقع برای نگهداری از فرزندتان به شما کمک کنند.
یکی از مهمترین نکات درزمینهٔ بهبود بیش فعالی کودکان این است که تمامی اعضای خانواده به آنها کمک کنند. سعی کنید تا جای ممکن اطلاعات خود و سایر اعضا را از این اختلال و نحوه برخورد با آن افزایش دهید. از همسرتان بخواهید در شرایط موجود بیش از گذشته همراه شما باشد و همینطور از سایر فرزندانتان نیز بخواهید با شما همکاری داشته باشند. شما میتوانید برای مدیریت خانواده خود در شرایط پیشآمده از یک مشاور خانواده نیز کمک بگیرید.
وجود کودک بیشفعال در خانواده حجم عظیمی از زمان و انرژی شما را درگیر خود خواهد کرد و این موضوع ممکن است باعث شود تا شما زمان کمتری را به سایر فرزندان، همسر یا والدین خود اختصاص دهید. با توجه به اینکه این موضوع خود میتواند مشکلات ثانویه بسیاری را برایتان ایجاد کند بهتر است همواره تلاش کنید تا محبت و توجه خود را به سایر اعضای خانواده نیز نشان دهید.
درمان بیش فعالی کودکان با توجه نوع و شدت آن متفاوت است. دارو درمانی، گفتار درمان و بازی درمانی از روش های درمان این اختلال هستند. توجه داشته باشید که کودک را تحت نظر روانشناس قرار دهید تا روند بهبودی سریع تر باشد. مرکز مشاوره ذهن نو به صورت تلفنی و حضوری به شما مراجعین گرامی خدمات ارائه میدهد. جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره زیر تماس حاصل فرمایید.
برای دریافت مشاوره در زمینه درمان بیش فعالی کودکان میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی مشاوره روانشناسی ذهن نو و یا از طریق تلفن های ثابت منزل با شماره 9099070354 تماس بگیرید.
سوالات متداول
آیا ریتالین به بهبود تمرکز بزرگسالان نیز کمک می کند؟
ریتالین تنها در صورتی میتواند به عنوان درمان مشکلات تمرکز تجویز شود که کودک یا بزرگسال مبتلا به اختلال بیش فعالی باشد. در غیر این صورت مصرف ریتالین منجر به بروز عوارضی نظیر تحریک پذیری، اضطراب و بی قراری میشود و حتی ممکن است وابستگی روانی در پی داشته باشد. در نتیجه هرگز از این دارو به طور سرخود استفاده نکنید.
نشانههای بیشفعالی کودک چیست؟
فعالیت مداوم و بدون نیاز به استراحت، رفتارهای تکانهای، ناتوانی در صبر کردن و انتظار برای رسیدن به خواستهها، ناتوانی در تمرکز بر مسائل مختلف و همینطور فراموش کردن موضوعات مختلف یا گم کردن وسایل ازجمله نشانههای بیشفعالی هستند.
آیا بیشفعالی قابلدرمان است؟
خیر؛ بیشفعالی اختلالی نیست که قابلدرمان باشد اما استفاده از درمانهای دارویی و روانشناختی در کنار تغییر در سبک زندگی مانند انجام ورزشهای روزانه و تخلیه انرژی میتواند باعث کاهش نشانههای اختلال باشد.
منبع: درمان بیش فعالی کودکان
آموزش کودک درباره غریبه ها کار دشواری محسوب میشود. چرا که آنها در ابتدا هیچ ایده ای در مورد مفهوم غریبه نداشته و در ارتباطات اجتماعی خود هنوز گیج و سردرگم است. در واقع کودکان جهان را از دید خود نگاه کرده و از خطرات ارتباط گرفتن با افراد غریبه هنوز باخبر نیستند. طبیعتا از مهارت های ارتباطی برخوردار نبوده و به همین دلیل نمیتوانند به اندازه کافی از خود مراقبت کنند. این موضوع گاهی به حدی والدین را نگران میکند که کودک را کاملا قرنطینه کرده و اجازه نمیدهند که با هیچکس ارتباط برقرار کند. به همین دلیل بهتر است که والدین در این زمینه اطلاعات کافی را کسب کرده و حتما از یک مشاور کمک بگیرند. برای دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.
فهرست مطالب
برای دریافت مشاوره در زمینه آموزش کودک درباره غریبه ها میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت شهری با شماره 9099070354 جهت ارتباط با برترین متخصصان کلینیک تخصصی مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس حاصل نمایید.
طبیعی است که والدین تلاش میکنند تا از کودک خود در مقابل دنیای بیرون محافظت کنند. اما به هر حال موقعیتی به وجود میآید که یک کودک با غریبه ها برخورد داشته و حتی گاهی باید با آنها ارتباط بگیرد. کودک همه افراد را نمیشناسد و خیلی از آدم ها برای او غریبه هستند. اما برخی از غریبه ها امن بوده و صحبت کردن با آنها مشکلی ندارد. مشکلی که در اینجا وجود دارد این است که کودکان بسیار زودباور بوده و با درخواست های بسیار پیش پا افتاده ممکن است دردسرهای بزرگی به وجود بیاورند. از این رو باید آنها را برای موقعیت های احتمالی آماده نمود. برای جلوگیری از بروز ترس کودک از غریبه کلیک نمایید.
اما چگونگی آموزش کودک درباره غریبه ها ، خود یک چالش محسوب میشود. چرا که والدین معمولا در این زمینه دچار افراط شده و از روش های اشتباهی استفاده میکنند. اما راهکارهایی که در این قسمت در مورد آنها توضیح خواهیم داد؛ میتوانند تا حد زیادی موثر واقع شوند. برای آشنایی با آموزش های لازم جهت سپردن کودک به دیگران کلیک نمایید.
در مورد آموزش کودک درباره غریبه ها ، با اصول ساده و اولیه شروع کنید. برای مثال درباره واژه امنیت صحبت کرده و یا تنها از او بخواهید که زمانی که بیرون از خانه هستید؛ نزدیک شما بماند.
مرحله بعدی در آموزش کودک درباره غریبه ها ، صحبت کردن در مورد مفهوم غریبه است. در حدود چهارسالگی میتوان اینکار را انجام داد و بهتر است با یک سوال ساده گفتگو را آغاز کنید. برای مثال میدانی غریبه یعنی چه؟ همچنین برای جلوگیری از ترسیدن کودک به او بگویید که همه غریبه ها بد یا ترسناک نیستند؛ بلکه برخی از آنها را صرفا نمیشناسید.
یکی دیگر از مراحل آموزش کودک درباره غریبه ها ، آموزش او در مورد امنیت بدنی و صحبت کردن در مورد مسائلی مثل اندام خصوصی است. در واقع اینکار مقدمه ای برای آموزش جنسی است و یا حتی میتواند بعد از آن نیز اتفاق بیوفتد.
به کودک به طور مشخص توضیح دهید که کدام افراد غریبه نیستند و امن محسوب میشوند. همچنین میتوانید به او بگویید که در شرایطی که احساس خطر کرد؛ میتواند به چنین افرادی مراجعه کند. مثل پلیس، معلم، نگهبانان، کارمندان فروشگاه های بزرگ و…
در مورد بایدها و نباید در آموزش کودک درباره غریبه ها صحبت کنید. برای مثال در برخورد اولیه با یک غریبه باید چه کند و یا در جواب درخواست ها و سوال های چنین فردی چه جوابی بدهد. برای مثال بگویید که اگر در فروشگاه گم شدی برو جایی که پول میدهیم و بگو که گم شدی و از آنجا تکون نخور تا ما پیدات کنیم.
کودک باید بداند که جواب سلام یک غریبه را دادن اشکالی ندارد؛ اما او مجبور نیست زمانی که در کنار شما نیست با غریبه های صحبت کرده و یا جواب آنها را بدهد. همچنین مشخصا به او بگویید که نباید با هیچ غریبه ای جایی برود.
امروزه کودکان بسیار احتمال دارد که در اینترنت و فضای مجازی هم مورد سو استفاده قرار بگیرند. از این رو باید در این فضا این امنیت کودک خود را حفظ نمایید. در این مورد نیز با او حرف زده و قوانین مشخصی برای استفاده کردن داشته باشید. برای اطلاع از چگونگی استفاده اینترنت برای کودکان کلیک نمایید.
در حدود شش سالگی کودکان میتوانند به تنهایی از دستشویی های عمومی نیز استفاده کنند. به آنها بگویید که در صورت نیاز شما را صدا زده و اگر هر فردی به آنها پیشنهادی برای کمک داد؛ به طور مستقیم آن را رد کرده و بگویند که نه ممنون ، خودم انجام میدم و یا مامان یا بابا بهم کمک میکنن. برای اطلاع از راه های تربیت جنسی کودکان کلیک نمایید.
در سنین بالاتر کودکان باید برای تنها در خانه ماندن نیز آماده شوند. در این حالت آنها باید بیاموزند که در خانه را برای هرکسی باز نکنند و در صورت نیاز حتما با شما تماس بگیرند.
در حالتی که کودک در خانه تنها باشد؛ در شرایطی قرار میگیرد که باید به تلفن ها هم پاسخ دهد. از این رو باید برای این موقعیت نیز او را آماده کنید و یا به طور کلی به او بگویید که به تلفن ها تا زمان برگشتن شما جواب ندهد. چرا که در این حالت نیز ممکن است مجبور شود با غریبه ها صحبت کند.
برای آموزش کودک درباره غریبه ها از بازی و نقش های مختلف استفاده کنید. نیازی نیست تا این موضوع را بسیار خشک و جدی با آنها درمیان گذاشته و حتی آنها را بترسانید.
باید به طور مکرر آموزش کودک درباره غریبه ها را یادآوری کرده و آنها را تکرار کنید. با اینکار نه تنها جلوی بروز اتفاقات ناگوار را خواهید گرفت؛ بلکه کودک نیز متوجه اهمیت این موضوع خواهد شد.
حتما آدرس دقیق خانه و یا حتی یک شماره تلفن را به کودک خود یاد داده و یا نوشته و همراه او قرار دهید. انجام اینکار برای شرایطی که کودک ممکن است گم شود و یا با غریبه ها تماس داشته باشد؛ ضروری است.
در حین صحبت کردن در این مورد خونسردی خود را حفظ کرده و عاقلانه عمل کنید. حتی در آخر مکالمات خود با کودک به او بگویید که: چون میخوام از تو مراقبت کنم و میدونم توهم از پسش برمیای و قوانین رو بلدی؛ نگران نیستم. تو میتونی انجامش بدی!
برای جلوگیری از بروز کودک آزاری جنسی کلیک نمایید.
همانطور که گفته شد؛ با اینکه در برخی موارد کودک فرد غریبه را نمیشناسد، اما او آدم بدی نبوده و قصد کمک کردن را دارد. برای مثال پلیسی که قصد دارد به کودک کمک کند تا خانواده اش را پیدا کند. و یا حتی بسیاری از مردم عادی، تنها قصد کمک کردن را دارند. از این رو بهتر است در مورد ویژگی های اخلاقی یک غریبه قابل اعتماد نیز با فرزند خود صحبت کنید. البته که در بیشتر موارد توصیه میشود که کودک به غریبه های شناخته شده مثل کارمندی در آن مکان و یا حتی پلیس و یا مغازه ها در یک خیابان مراجعه کند.
احتمالا آموزش کودک درباره غریبه ها ، والدین را با چالش های زیادی مواجه کند. چرا که گاهی کودک ترسیده و یا در این مورد دچار مقاومت میشود. از این رو آموزش درست از اهمیت زیادی برخوردار بوده و همچنین تاثیر زیادی در آینده کودک دارد. چرا که ممکن است استرس و اضطراب زیادی به این دلیل در کودکان ایجاد شود. والدین میتوانند برای جلوگیری از این موضوع از روانشناسان و متخصصین این حوزه کمک بگیرند.
برای دریافت مشاوره در زمینه آموزش کودک درباره غریبه ها میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت شهری با شماره 9099070354 جهت ارتباط با برترین متخصصان کلینیک تخصصی مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس حاصل نمایید.
آمادگی برای ازدواج اولین قدم برای ساخت یک زندگی مشترک موفق است اما متاسفانه بسیاری از افراد به آن اهمیت نمیدهند و یا نسبت به آن آگاهی کاملی ندارند. نداشتن آمادگی برای ازدواج باعث شده نرخ طلاق در کشور بالا برود و از طرف دیگر سن ازدواج نیز افزایش پیدا کند. برای مثال شاید جوانانی را دیده باشید که در سن کم و قبل از رسیدن به آمادگی برای ازدواج وارد زندگی مشترک میشوند و در نهایت شکست میخورند. یا عده دیگری که علی رغم رد کردن سن ازدواج هنوز آمادگی لازم برای ورود به زندگی مشترک را در خود نمیبینند. با آگاهی از ویژگیهای لازم برای کسب آمادگی ازدواج، میتوانید این آمادگی را در خود ایجاد کنید و زندگی مشترک موفقی را برای خود بسازید.
فهرست مطالب
برای دریافت مشاوره در زمینه آمادگی برای ازدواج میتوانید در ساعت از روز برای مشاوره جنسی تلفنی از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت شهری با شماره 9099070354 جهت ارتباط با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس حاصل نمایید.
ویژگیهای زیادی هستند که شما برای پیدا کردن آمادگی ازدواج باید آنها را در شخصیت خود به وجود بیاورید یا ارتقا دهید. این ویژگیها به شرح زیر هستند.
حتما درباره راه های ایجاد شرایط ازدواج کلیک کنید.
فردی که از خود، ویژگیها و خواستههایش اطلاع نداشته باشد و همچنین با ابعاد فکری، روحی روانی، عاطفی، جسمانی و اخلاقی خود آشنا نباشد، هرگز نمیتواند دست به انتخاب درستی برای ازدواج بزند. بنابراین لازم است که شما در قدم اول برای شناختن خودتان زمان بگذارید و بعد به فکر نیمه گم شده خود باشید.
فردی که تصمیم به ازدواج دارد ابتدا باید هدف زندگی خود و سپس هدفش از ازدواج را بیابد. لازم است این فرد از خود بپرسد که چرا میخواهد ازدواج کند و به دنبال چه هدفی وارد زندگی مشترک میشود؟ در کنار تمام اینها هدف مندی و برنامه ریزی مشخصه افراد موفق و مناسب برای ازدواج است. پس باید این مشخصه را به شخصیت خود اضافه کنید.
اگر به فکر ازدواج یا مستقل شدن هستید باید توان رویارویی با مسائل و چالشها را داشته باشید. یعنی بهتر است مهارت حل مسئله را در خود پرورش دهید تا مشکلات خود را حل کنید و مهارت پذیرش را در وجودتان ارتقا دهید تا بتوانید با مسائل غیر قابل حل کنار بیایید.
زنان و مردان تا حد بسیار زیادی با یکدیگر تفاوت دارند. نوع نگاه دو جنس به یک موضوع کاملا متفاوت است و شما نمیتوانید زن و مردی را پیدا کنید که صد در صد با هم شباهت داشته باشند. وقتی قرار است وارد یک زندگی عاشقانه با جنس مخالف خود شوید باید روحیات، اخلاقیات و طرز فکر او را بهتر بشناسید. به همین خاطر توصیه میشود از مطالعه کتب مربوط به شناخت جنس مخالف غافل نشوید.
اگر در دوره تجرد خود نتوانید به شادی و خوشبختی دست پیدا کنید، در دوره تاهل نیز نمیتوانید به آن برسید. شما باید خودتان و نه طرف مقابل را برای خوشبخت کردن خود مسئول بدانید. زمانی که در تنهایی به شادی رسیدید، میتوانید برای ازدواج اقدام نمایید. برای اطلاع از چگونگی داشتن ازدواج موفق کلیک نمایید.
قطعا رابطه جنسی بخش مهمی از زندگی مشترک شما و همسرتان را تشکیل میدهد. بدون یک رابطه جنسی موفق نمیتوان یک زندگی زناشویی سالم را ساخت پس از همین امروز به دنبال بالا بردن اطلاعات جنسی خود باشید. البته این موضوع را نیز مورد توجه قرار دهید که باید برای کسب اطلاعات در این باره از راههای درست اقدام کنید. تماشای فیلمهای پورن و سایر محتواهای نامناسب اطلاعات صحیحی به شما نمیدهند.
اگر خودتان را دوست نداشته باشید، نمیتوانید دیگری را دوست بدارید. اگر به خود علاقهای نداشته باشید، عزت نفس و اعتماد به نفس پایینی خواهید داشت و در صورت اعتماد به نفس پایین از پس زندگی خود بر نمیآیید. پس خودتان را در اولیت موارد دوست داشتنی زندگیتان قرار دهید.
اگر در دوران مجردی گرههای فکری خود را باز کنید و آسیبهای روحیتان را با کمک مشاور درمان نمایید، میتوانید ازدواج موفقی داشته باشید. اما اگر با یک ذهن مشوش از مشکلات خانوادگی و مشکلات مربوط به روابط قبلی و زندگی فردیتان وارد رابطه شوید، نمی توانید مسائل روحی خود را به درستی مدیریت کنید. مشاوره ازدواج به شما کمک میکند تا آمادگی ازدواج را در خود ایجاد کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره قبل از ازدواج کلیک کنید.
از آنجایی که خانواده های تجربیات بیشتری در این زمینه دارند؛ بهتر است پیش از هرگونه تصمیم قطعی، با آنها مشورت کرده و کمک بگیرید. تجربیات آنها در زندگی مشترک شاید به نظرتان قدیمی به نظر رسیده و دیگر کارایی نداشته باشد. اما متوجه خواهید شد که برخی از مسائل با گذر زمان نیز تغییری نخواهند کرد. برای اطلاع از چگونگی پیش گویی و سرنوشت ازدواج کلیک نمایید.
یکی دیگر از راه های کسب آمادگی برای ازدواج ، کمک گرفتن از روانشناس و مشاوره ازدواج است. در این حالت مشاور با هر دوی شما صحبت کرده و بدون سوگیری و قضاوت به شما کمک میکند تا یکدیگر را بهتر شناخته و تصمیم بهتری بگیرید.
فراموش نکنید یکی از اصلی ترین مسائل در آمادگی برای ازدواج ، اعتماد متقابل است. باید هر دو به اندازه کافی به یکدیگر اعتماد داشته و همه چیز را به صورت روشن و واضح پیش ببرید. گاهی اعتماد نداشتن تنها آرامش خودتان را گرفته و تاثیری در رفتارهای طرف مقابل نمیکذارد.
پیش از ازدواج باید بدانید که زندگی مشترک چالش های مختلفی خواهد داشت که باید در همه آنها در کنار همسرتان بوده و از او پشتیبانی نمایید. آیا آمادگی این موضوع را دارید که در بیماری و ناراحتی بتوانید در کنار یک نفر دیگر باشید؟
در مورد آمادگی برای ازدواج ، باید قادر باشید تا با یکدیگر در مورد مسائل مالی صحبت کنید. برخی تصور میکنند که این تنها برای مخارج خانه است. در صورتی که باید از میزان پس انداز، درآمد و…. همسرتان اطلاعاتی داشته و برنامه ریزی کنید.
یکی دیگر از جنبه های آمادگی برای ازدواج ، داشتن انتظارات و ملاک های معین برای خود و حتی در مورد طرف مقابل است. نباید در مورد ازدواج به صورت رویایی و بلند پروازانه فکر کنید. همچنین باید ملاک های منطقی داشته و بدانید که به چه چیزی بیشتر بها دهید.
ایجاد و شکل دادن عادات خوب در خود و دیگری نیز از ابعاد دیگر آمادگی برای ازدواج است. نمیتوانید بگویید: من همینم که هستم. برای داشتن یک ازدواج خوب ، باید تغییر کنید. باید عادات مناسبی در خودتان شکل داده و مهارت های تازه ای بیاموزید. برای آشنایی بیشتر با انواع مهارت های لازم برای ازدواج کلیک نمایید.
برای سنجش آمادگی برای ازدواج ، هیچ تست یا آزمون مشخصی وجود ندارد. بلکه افراد میتوانند در ابتدا با استفاده از تست های مختلف، ویژگی های شخصیتی خود و دیگری را شناخته و بر این اساس در مورد ازدواج، تصمیم گیری نمایند. همچنین تصمیم گیری تنها بر اساس تست نیز کار درستی نیست و بهتر است افراد بیشتر به جلسات مشاوره رفته و زمان بیشتری را برای شناخت یکدیگر اختصاص دهند.
به طور کلی آمادگی برای ازدواج در هر فردی با نشانه های رفتاری و روانی مختلفی همراه است که خود آن فرد متوجه این موضوع خواهد شد. این موضوع نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد که در هر فردی خود را به یک شکل نشان خواهد داد. برخی از این نشانه ها شامل موارد زیر هستند.
-روابط گذشته خود را به طور کامل تمام کردهاید
-مهارت انتخاب درست و منطقی را به دست آوردهاید
-مسئولیتهای خود را میشناسید و فرد مسئولیت پذیری هستید
-صبورید و توان کوتاه آمدن در بحثها و دعوا ها را دارید
-از نظر روحی روانی در سلامت کامل هستید
-برای فرار از زندگی قبلی و خانواده خود به ازدواج فکر نمیکنید
-خواستههای خود و طرف مقابلتان را از زندگی مشترک میدانید
-به دنبال تغییر طرف مقابل پس از ازدواج نیستید
-دنبال مرد سوار بر اسب یا ملکه زیبایی نمیگردید
-از استقلال عاطفی و روانی و مالی برخوردارید
-خانواده آماده ازدواج شما هستند
-توانایی برخورد اجتماعی با آشنایان و خانواده و طرف مقابل را دارید
-از توانایی پذیرش تفاوت برخوردارید
-تصور صحیحی از ازدواج پیدا کردهاید
-برای داشتن بچه آماده هستید
-شریکتان را میشناسید و به او اعتماد دارید
-آمادگی به اشتراک گذاشتن زندگی شخصیتان را دارید
طبیعی است که بیش از ازدواج، کمی شک کرده در مورد آمادگی برای ازدواج خود دچار شک و تردید شوید. اما این بدان معنا نیست که آمادگی لازم را نداشته و نباید ازدواج کنید. چرا که تجربه کمی استرس و اضطراب طبیعی است. بهتر است در این مورد حتما با طرف مقابل و یک مشاور صحبت کرده و برای تصمیم گیری عجله نکنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه آمادگی برای ازدواج میتوانید در ساعت از روز برای مشاوره ازدواج تلفنی از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن های ثابت شهری با شماره 9099070354 جهت ارتباط با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس حاصل نمایید.
سوالات متداول
در چه سنی آمادگی برای ازدواج ایجاد میشود؟
نمیتوان سن مشخص و دقیقی برای همه افراد تعیین کرد اما به طور کلی خانومها بعد از 24 سالگی و آقایان بعد از 27 سالگی آمادگی ازدواج را پیدا میکنند. در حالت کلی لازم است که برای ازدواج فرد به یک حالت تثبیت شد برسد و کمتر در معرض تغییر افکار و عقاید قرار داشته باشد.
چطور میتوانم بفهم طرف مقابلم آمادگی ازدواج دارد؟
هدفمندی و جدیت در رابطه، تعهد و داشتن دغدغه زندگی مشترک از نشانههای آمادگی برای ازدواج است.
برای آمادگی ازدواج کدام بلوغ لازم است؟
بلوغ احساسی و عاطفی، بلوغ جسمی و جنسی، بلوغ اقتصادی، بلوغ عقلی
منبع: آمادگی برای ازدواج