سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید
تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور از 8 صبح الی 12 شب حتی ایام تعطیل
سراسر کشور :9099070354
جهت مشاوره تلفنی با موبایل و رزرو وقت حضوری
شماره تماس با موبایل : 02191002360از شیر گرفتن کودک یکی از چالش‌های بسیار مهم برای مادران است که نحوه انجام آن می‌تواند در سلامت روان کودک نیز تاثیرگذار باشد چرا که نوزادان هنگام شیر خوردن پیوند عاطفی عمیقی با مادر خود برقرار می‌کنند و جدایی ناگهانی از این تماس فیزیکی و لذت بخش می‌تواند برای آن‌ها غیر قابل هضم و استرس زا باشد. با این حال امروزه روانشناسان کودک با توصیه‌های خود به والدین کمک می‌کنند تا این فرایند را به بهترین روش پیش ببرند و هرگونه بحران و چالش در این زمینه را مدیریت نمایند. در ادامه توصیه‌های روانشناسان در مورد بهترین روش‌های از شیر گرفتن کودک آورده شده است.
منبع: از شیر گرفتن کودک | زمان و روش صحیح از شیر گرفتن
از شیر گرفتن کودک تنها تغییر دادن نوع تغذیه او نیست. آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد این است که فرزند در حین شیر خوردن تماس فیزیکی نزدیکی با شما برقرار می‌کند که به او احساس امنیت و آرامش می‌دهد. از همین رو قطع کردن شیردهی خواه یا ناخواه موجب اضطراب کودک می‌شود. این اضطراب در بچه‌هایی که دلبستگی ناایمنی دارند و نسبت به محبت و در دسترس بودن همیشگی مادر خود مطمئن نیستند بیشتر دیده می‌شود. در نتیجه این کودکان بیش از سایرین ممکن است در فرایند از شیر گرفتن با بحران مواجه شوند.
در نتیجه بسیار اهمیت دارد که از همان ابتدا و آغاز شیردهی ارتباط عاطفی عمیق و امنی با فرزندتان برقرار کنید. همچنین به مرور جدا شدن فیزیکی را با او تمرین کنید تا در صورت ندیدن یا در آغوش کشیده نشدن توسط شما دچار احساس ناامنی و طرد نشود. همه این موارد کمک می کند تا زمانی که می‌خواهید کودک را از شیر بگیرید او واکنش‌های ملایم‌تری از خود نشان دهد و پریشانی کمتری را تجربه کند.
کودک در دو سال اولیه زندگی خود به شیر مادر نیاز دارد. البته از 6 ماهگی می‌تواند خوردن برخی غذاها را آغاز نماید اما به طور کل یک سال اول غذاهای ساده‌ای نظیر فرنی یا حریره بادام نمی‌توانند جایگزین شیر مادر شده و تمام نیازهای غذایی فرزندتان را برآورده کنند. اما پس از 2 سالگی و آشنا شدن کودک با سه وعده غذایی به اضافه میان وعده‌های کافی این آمادگی را پیدا می‌کند که به طور کامل خوردن شیر مادر را کنار بگذارد.
از شیر گرفتن کودک در بسیاری از مواقع کار آسانی نیست. در طول این فرایند پدر و مادر با چالش‌هایی مواجه می‌شوند که می‌تواند فشارهای زیادی را به آن‌ها وارد کند. برای این که بتوانید راحت تر از این موضوع عبور کنید توجه به موارد زیر تا حد زیادی می‌تواند کمک کننده باشد.
برخی از مادران از شیر گرفتن را به یک باره انجام می‌دهند و پس از یک بازه زمانی خاص دیگر اصلا به کودک شیر نمی‌دهند. این کار می‌تواند از نظر روانی به کودک آسیب بزند و باعث فشار و استرس زیادی در او شود. در نتیجه تلاش کنید تا از روش‌های تدریجی کمک بگیرید و به این ترتیب آمادگی لازم را در فرزندتان ایجاد نمایید. توجه داشته باشید که کودک نمی‌تواند علت قطع ناگهانی شیر و تماس نزدیک با شما را بفهمد و از همین رو ممکن است از نظر دلبستگی آسیب ببیند.
برای اینکه کودک دست از شیر خوردن بکشد ابتدا باید جایگزین‌های مناسبی وجود داشته باشد. از همین رو تلاش کنید تا به مرور متناسب با سن فرزندتان غذاهای مورد علاقه او را تهیه کنید و با تزئین غذا یا ریختن آن‌ها در ظروف بچگانه او را به سمت تغذیه‌ای به غیر از شیر خود سوق دهید.
یکی از عواملی که باعث می‌شود کودک در برابر قطع شیردهی از خود مقاومت نشان دهد ترس از دست دادن مادر و نداشتن رابطه عاطفی با اوست. از همین رو بهتر است در این دوران تلاش نمایید کیفیت رابطه خود و فرزندتان را تقویت کرده و در طول روز ساعات بیشتری را به بودن در کنار او اختصاص دهید.
برای اینکه نوبت‌های شیردهی را کاهش دهید بهتر است از شب و زمانی که کودک در خواب است آغاز کنید. پس از اینکه به طور کامل توانستید شب‌ها شیردهی را حذف نمایید می‌توانید به تدریج تعداد دفعات شیر دادن در طول روز را نیز کاهش دهید تا در نهایت این تعداد به صفر برسد.
همان طور که پیش تر نیز اشاره شد آنچه بیش از هرچیز در فرایند از شیر گرفتن کودک اهمیت دارد احساس آرامش و امنیت روانی در اوست. هرچقدر تنش‌ها در خانه بیشتر باشد نوزاد احساس وابستگی بیشتری به مادر کرده و برای آرام کردن خود به شیر مادر نیاز دارد. به همین خاطر لازم است زمانی که می‌خواهید فرزند خود را از شیر بگیرید محیط آرام تری در خانه ایجاد کنید و هر عاملی که باعث استرس شما یا بروز تنش در خانواده می‌شود را حذف نمایید.
شاید یکی از ساده ترین اما موثرترین راهکارها برای کودکی که هنوز به قوه استدلال دست پیدا نکرده است استفاده از تکنیک حواس پرتی باشد. زمانی که کودک بهانه شیر را می‌گیرد تلاش کنید با موضوعات مورد علاقه او حواسش را پرت کنید. برای مثال می‌توانید بازی دلخواهش را در اختیارش بگذارید یا با بازی کردن و بیرون بردن او تمرکزش را به سمت دیگری جلب کنید.
از شیر گرفتن کودک می‌تواند فرایند استرس زایی باشد که مادر و پدر را به شدت درگیر خود کند. در این شرایط بهتر است گاهی از یک فرد دیگر برای آرام کردن فرزند خود کمک بگیرید تا بتوانید انرژی لازم برای مراقبت مجدد از فرزندتان را به دست آورید. همچنین شما با این کار به کودک کمک می‌کنید تا گاهی اوقات با فرد دیگری تنها باشد و وابستگی بیش از حد و افراطی نسبت به شما پیدا نکند.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس بگیرید.
بله تجمع شیر در مجاری سینه و خالی نشدن آن می‌تواند عفونت‌هایی را به بار بیاورد. اگر با علائمی نظیر تب، قرمزی یا تورم سینه‌ها و بروز ترشحات بدبو از آن‌ها مواجه شدید لازم است که برای بررسی بیشتر به پزشک مراجعه نمایید.
قطع شیردهی نه تنها برای کودک استرس زاست بلکه می‌تواند برای خود مادر نیز استرس‌هایی را به همراه بیاورد. جدایی فیزیکی از کودک، نگرانی در مورد تغذیه او و بی قراری‌ها یا ناآرامی‌های کودک از جمله عواملی هستند که می‌توانند سلامت روان مادر را تحت تاثیر قرار دهند. اگر احساس می‌کنید در این دوران بسیار غمیگن شده‌اید یا نمی‌توانید همانند سابق از زندگی لذت ببرید لازم است از یک روانشناس برای بهبود وضعیت خلقی خود کمک بگیرید.
آیا علائم افسردگی بعد از زایمان را می‌شناسید؟ افسردگی پس از زایمان زمانی رخ می‌دهد که یک زن به تازگی صاحب نوزاد شده است. از هر صد نفری که زایمان می‌کنند در حدود ده تا پانزده نفر دچار افسردگی زایمان می‌شوند وعلائم آن شبیه علائم‌افسردگی در زمان‌های دیگر می‌باشد. ممکن است افسردگی پس از زایمان بین دو تا سه هفته و یا بیشتر به طول بینجامد که این مدت به شدت افسردگی بستگی دارد. برای بهبود این‌افسردگی می‌توانید از خانواده و اطرافیان خود کمک بگیرید اما در صورت عدم بهبودی باید به یک روانشناس مراجعه نمایید.
ناراحتی های خلق و خوی پس از زایمان در بسیاری از مادران شایع است. متاسفانه اختلال افسردگی پس از زایمان به بیش از 65 درصد مادران می‌رسد. نشانه‌هایی که تجربه می‌کنند شباهت زیادی با یکدیگر دارد، اما گاه نمی‌توان آن‌ها به طور واضح مشاهده کرد. برخی از خانم‌ها دچار نوعی افسردگی‌پنهان شده و هیچ نوع کمک درمانی هرگز دریافت نمی‌کنند.
جالب است بدانید که این فقط زنان نیستند که بعداززایمان دچار دگرگونی خلقی می‌شوند، پدران نیز بعد از به دنیا آمدن فرزندانشان گاه نشانه‌های افسردگی‌را بروز می‌دهند. ابتلا به این اختلال به نژاد، منطقه و فرهنگ ارتباطی ندارد و هر کسی در هر موقعیتی ممکن است بعد از تولد فرزندش به افسردگی دچار شود.
شما تنها نیستید و مجبور نیستید که تمام مشکلات و ناراحتی های تان را به خودی خود رفع کنید. درمانگران و متخصصان مجرب به شما کمک می‌کنند تا در کوتاه ترین زمان مسائل خانوادگی، فردی، روحی و … را درمان نمایید.
در بیشتر مواقع مادری که به تازگی صاحب نوزاد شده احساس نارضایتی می‌کند و میل شدید به گریه دارد. این حالت در صبح، غروب یا شب بیشتر می‌شود. زودرنج بودن، خستگی و کم‌خلق و خو بودن از عوارض دیگر افسردگی پس از زایمان است. مادری که تازه نوزادش به دنیا آمده ممکن است بی‌خواب شود و اشتهای خود را از دست بدهد و یا حتی غذا خوردن را فراموش کند. به تدریج متوجه می‌شود که نمی‌تواند از چیزی لذت ببرد و حتی علاقه‌اش به رابطه جنسی نیز از بین می‌رود. افسردگی پس از زایمان می‌تواند هر گونه میلی را از بین ببرد و در صورت عدم درک همسر، احساس طرد شدن به او دست بدهد.
افسردگی‌بعد از زایمان باعث بوجود آمدن افکار منفی می‌شود، افکاری مثل اینکه مادر خوبی نیستید و کودکتان شما را دوست ندارد. به‌خاطر این گونه افکارمنفی و احساسات بد خود را مقصر دانسته و احساس گناه می‌کنید. این کار باعث می‌شود تا اعتماد بنفس خود را از دست بدهید و از دیگران اجتناب کنید و به این نتیجه برسید که از عهده هیچ کاری بر نمی‌آیید.
علت‌های زیادی برای‌افسردگی وجود دارد. اگر مادری که نوزادش به تازگی متولد شده، سابقه افسردگی در گذشته را داشته باشد و در طول بارداری نیز حمایت کافی از همسر و اطرافیانش دریافت نکرده باشد، افسردگی‌پس اززایمان را به احتمال زیاد تجربه خواهد کرد. همچنین افسردگی پس از زایمان می‌تواند به دلیل تغییرات هورمون‌های زنانه اتفاق بیفتد پس این مشکل به راحتی قابل درمان بوده و نیازی به نگرانی و اضطراب نیست.
افسردگی پس اززایمان در زمان‌های مختلف صورت می‌گیرد. اغلب اوقات یکی دوماه پس از زایمان شروع می‌شود و حتی ممکن است چند ماه پس از تولد نوزاد بروز پیدا کند. تقریبا یک سوم از زنانی که به افسردگی‌پس اززایمان دچار می‌شوند علائم‌شان در طول بارداری قابل مشاهده است و این علائم پس اززایمان هم ادامه خواهد داشت.
معمولا روانشناسان و روانپزشکان برای ارزیابی سلامت روانی مادرانی که نوزادشان به تازگی متولد شده سوالاتی می‌پرسند تا مطمئن شوند که مادر دچار افسردگی پس از زایمان نشده است. به طور مثال می‌پرسند که آیا در ماه گذشته از ناامیدی، پریشانی و پایین بودن خلق وخو رنج برده‌اند یا نه؟ این مهم است که صادقانه به این سوالات پاسخ دهید، اگر جواب‌های مادر مشخص کند که به افسردگی‌پس اززایمان دچار شده است باید به روانشناس یا روانپزشک مراجعه نماید.
افسردگی پس از زایمان باعث ایجاد احساس گناه در مادر می‌شود چرا که حس مادر آنگونه که باید نیست و این کمبود عاطفه مادر را آزار می‌دهد. از طرف دیگر برخی از مادران به دلیل افسردگی‌پس اززایمان فرزند خود را دوست ندارند و به او نزدیک نمی‌شوند. در این شرایط توجه به نوزاد و برطرف کردن نیازهای جسمی و روحی او برای مادر بسیار سخت بوده و حتی ممکن است فرزند خود را مورد سرزنش قرار دهند. در نتیجه این عمل می‌تواند تاثیر منفی بر سلامت روان نوزاد در سنین بالاتر برای او به وجود بیاورد.
بسیاری از زنانی دچار افسردگی بعد از زایمان می‌شوند، به تدریج و با گذشت زمان بهتر خواهند شد. اگر احساس خود را با همسر، خانواده یا اطرافیان در میان بگذارید در روند بهتر شدن افسردگی به شما کمک خواهد کرد ولی اگر نتوانستید این مشکل و نگرانی خود را به آنان بگویید با پزشک یا مراقبان بهداشت روان صحبت کنید. کارهایی که باعث آرامش بیشترتان می‌شوند را انجام دهید. به اندازه کافی استراحت کنید، از یک رژیم غذایی سالم استفاده نمایید و ورزش را نیز در زندگی روزمره خود بگنجانید.
تعداد زیادی از مادرانی که نوزادشان تازه متولد شده به خدمات بهداشت روان نیاز دارند. در صورتی که افسردگی تاثیر منفی بر زندگی و ارتباط با نوزادتان گذاشته است باید به پزشک مراجعه نمایید. پزشکان و روانشناسان به شما کمک می‌کنند تا حالتان بهتر شود. روش‌های درمانی به شدت افسردگی پس از زایمان بستگی دارد ه با تشخیص پزشک انجام می‌شود.
برای دریافت مشاوره در زمینه افسردگی بعد از زایمان می‌توانید با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.
بله این افسردگی معمولا به دلیل اختلالات هورمونی اتفاق می‌افتد که با دارو و درمان‌های روانشناختی قابل درمان است. در افسردگی‌های بسیار شدید امکان بستری در بیمارستان نیز وجود دارد.
اشتباهات تربیتی والدین یکی از مسائل مهم و حائز اهمیت در فرزندپروری محسوب می‌شود، بسیاری از والدین به دلیل آشنا نبودن با اصول فرزندپروری، اشتباهات تربیتی را انجام می‌دهند که می‌تواند تاثیر مخربی بر سلامت خانواده و فرزند داشته باشد. اگر فرزند شما نافرمانی می‌کند یا رفتارهای خلاف هنجار جامعه انجام می‌دهد بهتر است قبل از هرچیز نگاهی به اصول تربیتی فرزند خود بیاندازید و با اشتباهات تربیتی آشنا شوید.
منبع: اشتباهات تربیتی والدین از جزئیات تا رایج ترین
بسیاری از والدین در شرایطی که فرزندشان نافرمانی می‌کند یا به اصطلاح به حرفشان گوش نمی‌دهد، به عنوان اولین راه حل از تنبیه فیزیکی یا جسمانی استفاده می‌کنند. کودکان یا نوجوانانی که کتک می‌خورند و تنبیه بدنی و جسمانی می‌شوند معمولا رفتارهای خصمانه و انتقام جویانه را از خود نشان می‌دهند. به یاد داشته باشید که تنبیه بدنی هیچگاه و در هیچ شرایطی نتیجه مطلوبی نمی‌دهد. ممکن است در کوتاه مدت باعث شود تا فرزندتان از شما اطلاعت کند اما در بلند مدت آثار مخربی به وجود می‌آورد که می‌تواند تمام مشکلات حل نشده از قبل را هم بدتر کند.
یکی از مشکلات رایج والدین این است که رفتارهای فرزند خود را بسیار اغراق آمیز نشان می‌دهند، به عبارت دیگر یک رفتار شیطنت آمیز کودک را فاجعه بار در نظر می‌گیرند و به کودک خود برچسب می‌زنند. یا حتی یک رفتار ساده مانند غذا نخوردن همراه با والدین و مواردی از این قبیل را بسیار اغراق آمیز و فاجعه بار نشان می‌دهند و احساس می‌کنند که کنترل مشکل از دستشان خارج شده و کودک همیشه باید گوش به فرمان آن‌ها باشد. همچنین بسیاری از والدین به دلیل این فاجعه انگاری و بزرگ نمایی مشکلات کودک خود را بسیار تحت کنترل قرار می‌دهند که این مسئله باعث می‌شود کودک سرخورده شود و هیچ اختیار عملی از خود نشان ندهد.
می‌توان گفت امروزه بسیاری از والدین انتظار بیش از حدی از توانایی‌های فرزند خود دارند. فرزند خود را دائم با دیگران مقایسه می‌کنند، و توانایی‌ها و پیشرفت‌های دیگران را به رخ فرزند خود می‌کشند. این یک اشتباه بسیار رایج است. والدین باید در نظر داشته باشند که هر فرزند، توانایی و مهارت خاص خودش را دارد، نباید فرزندی در فامیل یا آشنایانشان را با فرزند خود مقایسه کنند. به عبارت دیگر فرزند نباید ابزاری برای رسیدن به آرزوهای والیدن باشد.
والدینی که حوصله کمتری در تربیت فرزند دارند و با اصول فرزندپروری آشنایی ندارند همیشه برای اینکه فرزند حرف گوش کن و ساکتی داشته باشند از تهدید و خط و نشان کشیدن استفاده می‌کنند. به طوریکه هر رفتار کودک را سرکوب می‌کنند و او را تهدید می‌کنند. باید گفت تهدید کردن کودک هیچگاه نتیجه مطلوبی ندارد و همیشه در بلندمدت شرایط را بسیار بدتر از وضعیت فعلی می‌کند. به عنوان کلام آخر باید گفت که والدین با تهدید‌های مداوم و پیوسته خود فقط استرس فرزند خود را بیشتر می‌کنند. همچنین تهدید کردن بدون نشان دادن پیامدهای رفتار نامطلوب فرزند باعث می‌شود تا او به حرف والد خود توجهی نداشته باشد و این مسئله باعث می‌شود که بیشتر به رفتار سابقش ادامه دهد.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.
نسبت دادن برچسب‌های نادرست مانند دست و پا چلفتی، احمق، بی‌عرضه و… به کودکان باعث می‌شود تا آن‌ها مشکلات عاطفی و رفتاری شدیدی را تجربه کنند.همچنین رفتارهای پرخاشگرانه از سوی والدین باعث می‌شود تا امنیت روانی فرزند به خطر افتد که نتیجه آن افزایش اضطراب و افسردگی در فرزند است. همچنین برخی فرزندان به جای اینکه افسرده یا مضطرب شوند رفتار پرخاشگرانه والدین را تقلید می‌کنند و خودشان هم به صورت پرخاشگرانه به محیط و اطرافیان پاسخ می‌دهند.
در سال‌های اخیر به دلیل رشد تک فرزندی در خانواده‌ها بسیاری از والدین کودک خود را به اصطلاح لوس به بار می‌آورند و هیچ محدودیت و قانونی برای مدیریت رفتار فرزند خود در نظر نمی‌گیرند. نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که به همان اندازه که رفتارهای خشونت آمیز با فرزند عواقب منفی در بر دارد، رفتارهایی که منجر به لوس کردن فرزند می‌شود هم عواقب منفی در بر دارد. به عبارت دیگر والدین نباید بسیار سخت‌گیر و یا بسیار آسان‌گیر باشند. بهترین روش تربیت فرزند رعایت حد تعادل است.
نوزاد نارس در واقع به نوزادی گفته می‌شود که قبل از هفته 37ام بارداری به دنیا بیاید و نیاز به مراقبت‌های ویژه‌ای داشته باشد. نوزاد نارس توانایی کافی برای زندگی در محیط بیرون از شکم مادر را ندارد و به نسبتی که کودک زودتر از زمان موعد به دنیا آمده باشد، وزن کمتری داشته و اندام‌های بدن وی به‌خوبی رشد نکرده‌اند. با این حال از آن جایی که نوزاد نارس می‌تواند مشکلات و دغدغه‌های بسیاری را برای والدین به وجود آورد و خود نیز دچار مشکلاتی از جمله سندروم مرگ ناگهانی نوزاد شود؛ شیوه مراقبت از او اهمیت بسزایی دارد. همچنین شناخت دلایل به والدین کمک می‌کند تا از این مشکلات پیشگیری کنند. در ادامه به بررسی بیشتر این موضوع خواهیم پرداخت.
منبع: نوزاد نارس | ویژگی‌های نوزاد نارس در چند ماه اول
معمولاً نوزادانی که در هفته 36 یا 37 بارداری به دنیا می‌آیند ظاهر یک کودک نرمال را دارند و صرفاً به لحاظ وزنی کوچک‌تر از حد طبیعی هستند و با عنوان نوزاد نارس شناخته می‌شوند. این نوزادان در مواردی ممکن است دارای ویژگی‌های ظاهری زیر باشند.
معمولاً نوزادان نارس به دلیل سن کمی که به هنگام تولد داشته‌اند، وزنشان در حدود 2/5 کیلوگرم یا کمتر است و اندام‌های بدنشان نیز بسیار کوچک است.
سطح پوست این نوزادان، شفاف، نیمه شفاف یا پوسته پوسته است و می‌توان رگ‌های خونی زیر پوست را مشاهده کرد. دلیل این وضعیت این است که چربی پوست، هنوز به‌طور کامل ایجاد نشده است. علاوه بر پوست نوزاد، نبود چربی‌ها، باعث می‌شود که او نسبت به سرما نیز کمتر مقاومت داشته باشد.
در کودکانی که بسیار زود به دنیا آمده‌اند، احتمالاً پلک ها بسته است. نوزادانی که از ۳۰ هفتگی به بعد به دنیا آمده‌اند، قدرت این رادارند که به تصاویر مختلف واکنش نشان دهند.
اندام تناسلی ممکن است کوچک یا رشد نایافته باشد. در پسران این مسئله خود را به‌صورت کوچک بودن یا پایین نیامدن کیسه بیضه نشان می‌دهد و در دختران به‌صورت شکل نگرفتن لبه‌های آلت تناسلی دیده می‌شود.
ممکن است نوزاد نارس، روی سرش مویی نداشته باشد اما یک موی نازک و شبیه به کرک سطح بدن را پوشانده باشد. همچنین ممکن است ناخنی در انگشتان دست‌وپا وجود نداشته باشد که همه نشان دهنده نارس بودن نوزاد و تاخیر در رشد او دارد.
در نیمی از زایمان‌های زودتر از موعد، دلایل ناشناخته باقی می‌ماند؛ اما وجود فاکتورهایی می‌تواند احتمال تولد نوزاد نارس را بالاتر ببرد. برخی از این فاکتورها شامل موارد زیر هستند.
با توجه به خطراتی که نوزادان نارس را تهدید می‌کند و کامل نبودن وضعیت رشدی، آن‌ها می‌بایست مدتی را در بیمارستان بگذرانند. مدت بستری شدن نوزاد در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان بیمارستان (NICU)، بسته به سن تولد نوزاد و آهنگ رشد وی متفاوت خواهد بود. در طی مدتی که نوزاد در بیمارستان به سر می‌برد، او را داخل دستگاه انکیباتور نگه می‌دارند. انکیباتور یک محفظه شیشه‌ای است که دمای گرمی برای نوزاد فراهم می‌کند و همچنین رطوبت کافی را برای حفظ سلامت پوست کودک تأمین می‌نماید.
به‌طورمعمول نوزاد شما، می‌بایست سه ویژگی را به دست آورده باشد تا از بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان ترخیص شود.
نیازهای تغذیه‌ای: با گذشتن از ۲۴ ساعت اول تولد و ثبات پیدا کردن وضعیت نوزاد، تغذیه کودک شروع می‌شود. با توجه به اینکه نوزاد نارس احتیاج به مواد غذایی بیشتری برای رسیدن به حد مطلوب رشد دارد، نیازهای تغذیه‌ای او، بیش از سایر نوزادان است. درعین‌حال به دلیل رشد نایافتگی سیستم گوارش، غذا دادن به نوزاد نمی‌تواند در هر وعده مقدار زیادی باشد. معمولاً دفعات و حجم غذای دریافتی، توسط پزشک و به‌صورت یک برنامه مشخص، تعیین می‌گردد. نارس بودن نوزاد گاهی اوقات باعث می‌شود که آن‌ها توانایی مکیدن سینه مادر را نداشته باشند و به همین خاطر، در بیمارستان با استفاده از لوله‌های مخصوصی شیر مادر از طریق بینی به آن‌ها خورانده می‌شود.
کنترل دمای بدن: نبود میزان کافی از چربی زیرپوست، باعث می‌شود که نوزادان نتوانند دمای بدن خود را حفظ کنند و احساس سرما داشته باشند. یکی از نکاتی که می‌باید در مراقبت از نوزاد خود به آن توجه داشته باشید، گرم نگه داشتن نوزاد است. همواره با پوشاندن لباس‌های مناسب یا استفاده از یک روانداز، سعی کنید دمای بدن نوزاد را در حالت مناسب نگه‌دارید.
مراقبت در برابر عفونت‌ها: نوزادانی که زودتر از موعد به دنیا آمده‌اند، نسبت به ابتلا به انواع بیماری‌ها آسیب‌پذیری بالاتری دارند به همین خاطر بسیار مهم است که محیط زندگی نوزاد کاملاً تمیز باشد. همچنین تمامی افرادی که با مادر و نوزاد در ارتباط هستند باید موارد بهداشتی را به‌دقت مراقبت کنند.
برنامه ویزیت و واکسیناسیون منظم: از زمانی که نوزاد خود را به خانه می‌برید، برنامه مشخصی را برای چکاپ های پزشک و انجام واکسیناسیون در نظر بگیرید. فرزند شما احتیاج دارد که مرتبا توسط پزشک متخصص مورد معاینه قرار بگیرد. این برنامه زمانی معمولاً توسط پزشک ارائه می‌شود.
مراقبت کانگورویی، یک روش مؤثر برای ارتقای سطح سلامت نوزادان نارس و حتی نوزادانی است که در زمان مقرر به دنیا آمده‌اند. اساس این شیوه مراقبت، برقراری تماس پوست نوزاد با پوست مادر، بدون وجود هیچ واسطه‌ای است.
برای این کار، نوزاد را در حالت برهنه، بر روی قفسه سینه برهنه مادر قرار می‌دهند. به شکلی که سر نوزاد، در نزدیکی قلب مادر قرار داشته باشد. در این حالت دمای بدن مادر به‌تدریج بالا رفته و از این طریق بدن نوزاد را نیز گرم می‌کند.
تحقیقات نشان می‌دهد، کودکانی که تحت مراقبت مادر با روش کانگورویی قرار می‌گیرند، فاکتورهای سلامت و رشد بهتری را نسبت به سایر کودکان نشان می‌دهند. مراقبت مادرانه نیازهای جسمی و روحی بسیاری ازجمله گرما، تغذیه با شیر مادر، مقاومت در برابر ابتلا به بیماری‌ها، احساس امنیت و محبت را در نوزاد تأمین می‌کند.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید
نوزاد نارس احتیاج به تغذیه بیشتری دارد اما به دلیل ضعیف بودن سیستم گوارش، نمی‌توان حجم زیادی از غذا را وارد بدن کودک کرد. به همین خاطر می‌بایست با فواصل منظم به‌دفعات بیشتر این نوزادان را تغذیه کرد. در نوزادانی که قادر به مکیدن سینه مادر یا شیشه شیر نیستند، شیر مادر از طریق لوله‌های مخصوص و از راه بینی به کودک داده می‌شود.
این نوزادان جثه کوچکی دارند، به دلیل نبود لایه‌های چربی در پوست، دارای پوست شفاف هستند و همچنین ممکن است موهایی در روی بدن نوزاد وجود داشته باشد. یکی دیگر از نشانه‌های ظاهری نوزاد نارس، بسته بودن پلک‌ها و رشد نایافتن اندام‌های تناسلی است. با این حال اگر علائمی را در کودک خود مشاهده کردید بهتر است هرچه سریع‌تر با یک متخصص و مشاوره کودک صحبت نمایید.
نه گفتن به کودک چه اهمیتی دارد و چرا فرزندان باید ظرفیت نه شنیدن را در خود پرورش دهند؟ جالب است بدانید تجربه ناکامی و پذیرش محدودیت برای بیان خواسته‌ها توسط روانشناسان به عنوان یکی از نیازهای هیجانی اصلی انسان شناخته می‌شود، یعنی همه ما نیاز داریم که گاهی در زندگی ناکامی را تجربه کنیم تا در پی آن بتوانیم به توانمندی دست یابیم. والدینی که اجازه تجربه هیچ رویداد ناکام کننده‌ای را به فرزندشان نمی‌دهند ناخواسته ظرفیت‌های روان شناختی او را کاهش داده و زمینه ساز بروز آسیب‌های مختلفی از جمله پرورش احساس استحقاق بیش از حد و ناتوانی در مسئولیت پذیری می‌شوند.
منبع: نه گفتن به کودک از چه سن و زمانی باید انجام شود
مسلما همه فرزندان برای والدینشان عزیز هستند. بسیاری از پدر و مادرها همواره تاکید می‌کنند که نمی‌خواهند اجازه دهند هیچ وقت خاری به پای فرزندشان برود. با این حال تجربه ناکامی و شکست در زندگی امری اجتناب ناپذیر است و والدین هرچقدر هم مراقب باشند نمی‌توانند فرزندان را برای همیشه از آسیب‌های پیرامونی در امان بدارند. در این شرایط برای اینکه افراد بتوانند توانایی کنار آمدن با مشکلات را یاد بگیرند لازم است که در دوران کودکی سطح اندکی از ناکامی را تجربه کنند.
برای فهم بهتر منطق این موضوع می‌توان از تمثیل واکسینه کردن بدن در برابر ویروس‌ها استفاده کرد. در واقع وارد شدن سطح بسیار اندکی از ویروس‌ها باعث می‌شود که مقاومت سیستم ایمنی بالا رفته و در آینده و در حین مواجه شدن با آن‌ها بدن بتواند واکنش مناسبی از خود نشان دهد. این مسئله در بعد روانی نیز صادق است. یعنی تجربه حداقل ناکامی‌ها در دوران کودکی میزان تاب آوری و مقاومت روانی ما را بالا برده، در نتیجه کمک می‌کند که بتوانیم به نحو سازگارانه‌تری به محیط واکنش نشان دهیم.
والدینی که به فرزندانشان در هیچ شرایطی نه نمی‌گویند ناخواسته این پیغام اشتباه را به کودک منتقل می‌کنند که در زندگی همیشه حق با اوست و همه افراد باید تنها به رفع خواسته‌ها و نیازهای او فکر کنند. این مسئله می‌تواند زمینه ساز بروز مشکلات بزرگ تری را در بزرگسالی رقم بزند که از جمله مهم ترین آن‌ها می‌توان به شکل گیری شخصیت خودشیفته، مسئولیت پذیری ناکافی، اهمال کاری و لذت طلبی مفرط اشاره کرد. در نتیجه لازم است به مرور و با رشد منطق کودک به او کمک کنید واقع گرایی بیشتری را شکل دهد و درک کند که نمی‌تواند هر زمانی هرچیزی را که می‌خواهد به دست بیاورد. البته نه گفتن به کودک اصول خاصی دارد و اگر به درستی انجام نشود خود می‌تواند منجر به پیدایش مشکلات روانشناختی دیگری شود
همان طور که گفته شد نه گفتن به کودک اصول خاصی دارد. شما باید بدانید که در چه موقعیت‌هایی و چگونه با خواسته‌های فرزندتان مخالفت کنید. لحن و نحوه بیان جملات از جانب شما اهمیت بسیاری دارند و بر شکل گیری شخصیت کودک اثر می‌گذارند. در نتیجه لازم است در این زمینه به نکات زیر توجه کنید.
برای اینکه تاثیر و گیرایی کلامتان را از دست ندهید لازم است که در طول روز بیش از حد به کودک دستور ندهید و او را با حجم زیادی از مخالفت‌ها روبه‌رو نکنید. برای مثال کودکانی که تازه شروع به جست و خیز می‌کنند نیاز به کاوش محیط دارند. در این شرایط منع شدن و نه شنیدن دائمی از جانب شما می‌تواند توانمندی‌های آن‌ها را سرکوب کرده و در روند رشدشان نیز تاثیرات مخربی بگذارد. به همین خاطر لازم است شرایط را به گونه‌ای فراهم کنید که دفعات نه گفتن به کودک کاهش پیدا کند. به این منظور می‌توانید وسایل خطرناک را تا حد امکان از دسترس کودک دور کنید و محیط امن تری را در خانه ایجاد نمایید.
یکی از عواملی که باعث می‌شود کودکان در برابر نه شنیدن مقاومت کنند این است که احساس میپ‌کنند کنترل و خودمختاریشان به خطر افتاده است. در این شرایط سعی کنید این احساسات را در فرزندتان تقویت کنید. برای مثال اگر می‌خواهید به بیرون بروید و فرزندتان لباس نامناسبی انتخاب کرده به جای مخالفت مستقیم با او می‌توانید دو یا چند لباس مناسب را پیش رویش قرار دهید و به او بگویید می‌خواهید خودش یکی از آن‌ها را انتخاب کند.
شاید از خود بپرسید مگر می‌شود به طور مثبت با کودک مخالفت کرد؟ در جواب به این سوال باید گفت بله. برای مثال اگر فرزندتان می‌خواهد به جای ناهار، شکلات بخورد به جای جمله “نه الان نباید شکلات بخوری” می‌توانید بگویید “شکلات برای بعد از ناهار است” یا “اگر خوب ناهار بخوری حتما شکلات خوشمزه‌ای نصیبت می‌شود”.
وقتی به کودک نه می‌گویید به زبان بدن خود بیشتر دقت کنید. شما نباید با حرکاتتان احساس خشم و خصومت را به فرزندتان منتقل کنید. برای مثال بالا بردن تن صدا، اخم کردن و استفاده حرکات مکرر دست می‌تواند کودک را مضطرب کرده و حتی باعث لجبازی بیشتر او شود. سعی کنید خونسردی خود را حفظ نمایید و با جملاتی کاملا شمرده پیام خود را به فرزندتان برسانید.
برخی از والدین فکر می‌کنند که کودکان درکی از حرف‌های آن‌ها ندارند و از همین رو وارد گفت و گوی منطقی با آن‌ها نمی‌شوند. این در حالی است که اگر بتوانید در حرف زدن با کودک جملاتی متناسب با سن او انتخاب کنید او تا حد زیادی متوجه منظور شما خواهد شد. در نتیجه اگر می‌خواهید با خواسته‌های فرزندتان مخالفت کنید حتما دلیل این کار را برای او توضیح دهید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید
کودکان از حدود 3 یا 4 سالگی آماده درک مفاهیم خودانضباطی می‌شوند در نتیجه می‌توانند با برخی قوانین ساده مواجه شده و آن‌ها را تمرین نمایند. با این حال لازم است در اجرای این قوانین انعطاف پذیر باشید و با سخت گیری‌های مکرر خود کودک را تحت فشار نگذارید. برای اتخاذ روشی مناسب حتما مشاوره کودک دریافت کنید.
بسیار اهمیت دارد که بدانید باید تا چه حد کودک را ناکام کنید و در واقع در نه گفتن به کودک افراط نکنید. سعی کنید این کار را به زمان‌هایی اختصاص دهید که فرزندتان خواسته‌ای غیر منطقی بیان می‌کند یا انجام عمل مورد نظر خطر خاصی برای او دارد.