خود ارضایی در کودکان یکی از چالش‌ها و دغدغه‌های بسیار مهم برای والدین است. آن‌ها اغلب در مواجهه با این موضوع بسیار نگران می‌شوند و سوالات زیادی برایشان به وجود می‌آید. برای مثال ممکن است با خود فکر کنید چرا کودک پاک و معصوم من باید به این زودی با مسائل جنسی درگیر شود و چطور می‌توانم او را از این فعالیت بازدارم. ما در این مقاله تلاش کرده‌ایم از منظر رشد روانی- جنسی این موضوع را بررسی کنیم و بهترین شیوه برخورد با کودک را به شما آموزش دهیم. برای کسب اطلاعات بیشتر در این باره تا انتهای مطلب با ما همراه باشید.
خود ارضایی در کودکان به معنای لمس اندام جنسی توسط خود کودک است که باعث تحریک او شده و می‌تواند علائمی نظیر تنفس سریع، لرزش و گرگرفتگی را نیز به همراه بیاورد. در واقع خود ارضایی فعالیتی خود تحریکی است که برای کودک لذت و آرامش ایجاد می‌کند. این فعالیت با آنچه در سنین پایین‌تر اتفاق می‌افتد متفاوت است. برای مثال کودکان 2 ساله ممکن است در پی کشف بدن خود به اندام تناسلی‌شان نیز دست بزنند اما این امر خود ارضایی محسوب نمی‌شود.
متخصصان بر این باورند که تجربه خود ارضایی در کودکان اگر به صورت گذرا باشد امری طبیعی است و بسیاری از کودکان پیش دبستانی به دلایل مختلف دست به این کار می زنند. برای مثال ممکن است فرزند شما با کشف بدن خود حین لمس آلت تناسلی به این موضوع پی ببرد که دست زدن به این ناحیه می تواند حس خوبی برای او ایجاد کند. در نتیجه احتمال دارد این رفتار را تکرار نماید.
هم چنین کودک می تواند به تدریج یاد بگیرد که در برابر فشارهای روانی موجود در زندگی از این کار استفاده کند و به این ترتیب احساس لذت را جایگزین ترس‌ها و اضطراب‌های خود کند. در نتیجه انجام خود ارضایی زمانی که کودکان تحت فشار روانی قرار دارند، بیش از سایر مواقع دیده می‌شود. این نکته را در نظر داشته باشید که داشتن واکنش‌های بسیار تند و خشن نه تنها این رفتار را کاهش نمی‌دهد بلکه در اکثر مواقع با ایجاد اضطراب بیشتر منجر به تشدید این رفتار می‌گردد.
واکنش مناسب در برابر خود ارضایی کودک در ترک یا تداوم این رفتار تاثیر بسزایی دارد. واکنش‌های افراطی و خشن اغلب به تشدید خود ارضایی منجر می‌شود. و کودک را بیشتر در این مشکل درگیر می‌کند. ما در ادامه به مناسب ترین واکنش‌هایی که باید در برابر خود ارضایی کودکان از خود نشان دهید اشاره کرده‌ایم:
بررسی‌ها نشان می‌دهد بسیاری از کودکان اگر در طول روز به اندازه کافی از تماس جسمی برخوردار باشند به خود ارضایی روی نمی‌آورند. در نتیجه بسیار اهمیت دارد که مطمئن شوید حداقل یک ساعت در روز تماس نزدیکی با فرزندتان دارید و به نیازهای عاطفی‌اش پاسخ می‌دهید.
هنگامی که متوجه خود ارضایی در فرزندتان شدید در وهله اول تلاش کنید با استفاده از وسایلی که برای کودک جذاب است حواس او را از انجام این کار پرت کنید. در این مسیر می‌توانید از اسباب بازی‌ها یا برنامه‌های کارتونی مورد علاقه کودکان کمک بگیرید. اگر تلاش‌های شما در این زمینه نتیجه‌ای نمی‌دهد در قدم بعدی تلاش کنید تا مستقیما به رفتار کودک اشاره نمایید.
برای او توضیح دهید که این کار امری خصوصی است و دیگران نباید آن را مشاهده کنند. توجه داشته باشید که استفاده از روش بی‌توجهی به طور کامل برای حذف این رفتار مناسب نیست. چرا که کودک رفتار شما را به عنوان مجوزی برای تکرار عمل خود در هر زمان و مکان برداشت می‌کند. پس در صورت مشاهده مکرر آن لازم است متناسب با سن و درک و فهم فرزندتان با او صحبت کرده و این رفتار را نادیده نگیرید.
توجه کنید که ممکن است فرزندتان در شرایط تنش زا و استرس زا دست به خود ارضایی بزند. سعی کنید این رفتار فرزندتان را زیر نظر بگیرید و ببینید بیشتر در چه شرایطی انجام می‌شود. تلاش برای رفع استرس‌ها یا شرایطی که عمل خود ارضایی را ترغیب می‌کنند، می‌تواند در حذف خود ارضایی در کودکان تاثیر بسزایی داشته باشد.
بسیار اهمیت دارد که بتوانید در مواجهه با خود ارضایی کودک آرامش خود را حفظ نمایید و هیجانات منفی‌تان را مدیریت کنید. داشتن واکنش‌های بسیار پرخاشگرانه نظیر فریاد کشیدن بر سر کودک، ناسزا گفتن، تحقیر کردن یا تنبیه‌های بدنی در کنار ایجاد فشار روانی نوعی جنگ قدرت را ایجاد می‌کند که در آن کودک میل زیادی به سرکشی پیدا کرده و برای نشان دادن مخالفت خود با شما این عمل را تکرار می‌کند.
همان طور که گفته شد دست زدن به خود ارضایی می‌تواند در فرایند رشد کودک امری طبیعی باشد و با نشان دادن واکنش مناسب می‌توان از آن عبور کرد. اما در برخی شرایط خود ارضایی کودک به عنوان یک آسیب و مشکل در نظر گرفته می‌شود. پس حتما با یک روان شناس کودک صحبت کرده و در مورد وضعیت فرزندان از او مشورت بگیرید. در ادامه به ۶ موقعیت تعیین‌کننده اختلال خودارضایی کودک اشاره کرده‌ایم.
– وقتی که خود ارضایی در کودکان به یک فعالیت وسواسی تبدیل شود و عملکرد او را در حوزه‌های دیگر مختل نماید.
– زمانی که کودک به طور زودهنگام از متقابل بودن عمل جنسی توسط زن و مرد آگاهی پیدا کند.
– وقتی که کودک تلاش می‌کند فعالیت جنسی را با کودک دیگری امتحان کند.
– زمانی که والدین با هیچ روشی نمی‌توانند حواس کودک را از انجام این کار پرت کنند.
– دفعات زیاد خود ارضایی به خصوص در زمانی که کودک تحت فشار و استرس قرار دارد.
– عدم درک خصوصی بودن این عمل و انجام خود ارضایی در جمع
برای دریافت مشاوره در زمینه خود ارضایی کودکان می‌توانید با برترین متخصصان در مرکز تخصصی کودک نی نی مایند از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید
کنجکاوی معمولا در سنین پایین‌تر نظیر 2 سالگی اتفاق می‌افتد و کودک همان طور که اندام‌های مختلفش را کشف کرده و به خودآگاهی دست می‌یابد، ممکن است به اندام تناسلی‌اش نیز توجه کند. اما در خود ارضایی کودک در می‌یابد که این رفتار می‌تواند احساس خوشایندی برای او ایجاد کند و به قصد تجربه لذت آن را تکرار می‌کند. وجود علائم جسمانی نظیر تعریق یا تنفس سریع از جمله نشانه‌های خود ارضایی در کودکان است. برای مقابله با این مساله حتما مشاوره کودک دریافت کنید.
آشنایی با نشانه های سلامت نوزاد موضوع مهمی است که باید به تمامی والدین آموزش داده شود. درصورتی‌که شما با نشانه های سلامت نوزاد آشنا باشید سریع‌تر متوجه مشکلات و بیماری‌ها شده و می‌توانید به‌موقع برای درمان اقدام نمایید. علاوه بر این در صورتی که نسبت به این نشانه‌ها آگاهی داشته باشید بسیاری از نگرانی‌های آن‌ها نیز کاهش پیدا می‌کند زیرا متوجه خواهید شد بسیاری از مسائل نگران کننده برای شما مثل مشکلات مربوط به خواب نوزاد موضوعاتی بسیار ساده و حتی طبیعی هستند. به همین خاطر ما در این مطلب راجع به نشانه های سلامت نوزاد صحبت خواهیم کرد.
هر نوزادی بعد از تولد در بیمارستان، معاینه و مورد سنجش قرار می‌گیرد. این ارزیابی ها در نوبت های مختلف در ماه ها و سال های بعد نیز ادامه دارد. علاوه بر ارزیابی هایی که توسط متخصصین صورت می‌گیرد، شما باید نسبت به نشانه های سلامت در کودک خود اطلاعات کافی داشته باشید، تا در صورت مشاهده علائم نامتعارف برای درمان و اقدامات لازم به متخصص مراجعه نمایید.
به‌طورکلی نشانه های سلامت نوزاد به دو دسته نشانه‌های سلامت جسمی و روحی تقسیم می‌شوند. نشانه‌های سلامت جسمی به آن دسته از نشانه‌هایی گفته‌می‌شود که سلامت کارکرد اندام‌های بدن و نبودمشکلات فیزیولوژیکی را مورد توجه قرار می‌دهد. در ادامه مهم‌ترین نشانه های سلامت جسمی نوزاد را با یکدیگر بررسی خواهیم کرد.
درخواست تغذیه ساده‌ترین و پرتکرارترین نشانه‌ای است که از سلامت نوزاد شما خبر می‌دهد. نوزادان معمولاً در روزهای اولیه پس از تولد دفعات بیشتری به تغذیه نیاز دارند. این مسئله به این خاطر است که توانایی مکیدن در آن‌ها ضعیف‌تر است و به همین دلیل آن‌ها در هر وعده شیر کمتری می‌خورند. به‌تدریج و با قوی‌تر شدن توانایی مکیدن در نوزاد، آن‌ها در هر وعده شیر بیشتری می‌خورند و در نتیجه تعداد دفعات تقاضا برای تغذیه کاهش پیدا می‌کند. از آنچه گفته‌شد نتیجه‌می‌گیریم که تقاضای بیشتر کودکان برای تغذیه در سنین پایین‌تر و تقاضای کمتر آن‌ها در سنین بیشتر، هردو نشانه سلامت نوزاد هستند. درصورتی‌که احساس می‌کنید فرزندتان برای تغذیه تمایلی نشان نمی‌دهد بهتر است با یک متخصص دراین‌باره صحبت کنید
به‌مرور و با بالاتر رفتن سن نوزاد خواب آن‌ها نظم بیشتری پیدا خواهد کرد. آن‌ها معمولاً در طول شب دفعات کمتری بیدار می‌شوند و بیقراری نیز کاهش پیدا می‌کند. اگر نوزاد شما همچنان مانند روزهای اول تولد در خوابیدن با دشواری روبه‌رو است و خواب منظمی ندارد بهتر است دراین‌باره از یک متخصص کمک بگیرید.
فرزند شما در طول روز بین 8 تا 10 بار نیاز به تعویض پوشک دارد. این موضوع نشان‌دهنده آن است که دستگاه گوارش نوزاد به‌خوبی کار می‌کند. اگر احساس می‌کنید تعداد دفعات دفع در نوزاد شما کمتر از این است یکی از نشانه‌ها آن است که دست خود را روی شکم نوزاد قرار دهید. در حالت طبیعی شکم نوزاد حالت بادکنکی و نرمی دارد اما یکی از نشانه‌های یبوست این است که شکم نوزاد سفت شده باشد.
بهتر است علاوه بر تعداد دفعات، به شکل مدفوع و ادرار نوزاد نیز توجه داشته باشید. مدفوع کودک باید به شکل جامد باشد. اگر احساس می‌کنید مدفوع بیش‌ازحد سفت است این به آن معناست که بدن نوزاد کم آب شده و اگر نوزاد دچار مدفوع آبکی یا اسهال شده باشد بهتر است با یک متخصص کودک مشورت نمایید. وجود خون یا هر ماده دیگر در مدفوع نوزاد موضوعی است که باید موردبررسی قرار بگیرد.
قد و وزن نوزاد به‌تدریج و با افزایش سن بیشتر خواهد شد. بهتر است قد و وزن او را مرتب اندازه‌گیری کرده و با جدول معیار مطابقت دهید. البته باید به این نکته توجه داشته باشید که برخی کودکان آهنگ رشد سریع‌تر یا کندتری نسبت به سایر همسالان دارند و این مسئله به‌تنهایی نمی‌تواند موضوع نگران‌کننده‌ای باشد. بااین‌حال بهتر است درصورتی‌که راجع به این موضوع نگرانی دارید آن را با پزشک فرزندتان درمیان بگذارید. به‌طورکلی یک الگوی رو به رشد از اندازه قد و وزن نوزاد معرف نسبتاً دقیقی از سلامت وی خواهد بود.
همه کودکان می‌بایست در یک بازه زمانی مشخص توانایی‌های خاصی را به دست آورند. برای مثال آن‌ها باید بتوانند در یک‌سالگی راه بروند و یا در دوسالگی با کلمات و جملات کوتاه صحبت کنند. یکی از نشانه های سلامت نوزاد این است که این توانایی‌ها را در بازه سنی مناسب به دست آورده باشد. نوزادانی که در رسیدن به هریک از این توانایی‌ها با تأخیر مواجه باشند احتمالاً می‌بایست مورد بررسی‌های دقیق‌تری قرار بگیرند.
نشانه های سلامت نوزاد تنها محدود به سلامت جسمی نیست. سلامت روحی و توانایی‌های ذهنی کودک نیز ازجمله مسائلی است که باید به آن توجه داشته باشید و درصورتی‌که احساس می‌کنید فرزندتان در این زمینه‌ها دچار مشکل است از یک روانشناس کودک کمک بگیرید. توجه داشته باشید که یادگیری برخی از توانایی‌ها دارای زمان بحرانی هستند و اگر این بازه زمانی بگذرد احتمالاً کودک قادر نخواهد بود که این عقب‌افتادگی را جبران کند. درنتیجه بهتر است به نشانه‌های سلامت روحی نوزاد توجه کافی داشته باشید و در صورت بروز هرگونه مشکل برای رفع آن اقدام نمایید.
کودک شما باید بتواند با اطرافیان ارتباط برقرار کند. این ارتباط در ابتدا با مراقب اصلی کودک که غالباً مادر است صورت می‌گیرد و سپس به سایر اطرافیان تعمیم پیدا می‌کند. آن‌ها به‌تدریج چهره‌های آشنا را بازشناسی می‌کنند و با آن‌ها ارتباط دوستانه‌ای برقرار می‌کنند. درصورتی‌که فرزند شما نسبت به اطرافیان حساسیتی ندارد و یا از تماس فیزیکی و برقراری ارتباط معذب می‌شود بهتر است دراین‌باره با یک متخصص مشورت نمایید.
یکی از نشانه های سلامت نوزاد این است که نسبت به محیط پیرامون خود توجه نشان دهد. نوزادان سالم معمولاً به صداها و یا هرگونه محرک دیگری در محیط به‌صورت مثبت یا منفی توجه نشان می‌دهند. آن‌ها معمولاً مجذوب اشیا می‌شوند و برای مدتی به آن‌ها خیره شده یا سعی می‌کنند با به دست گرفتن یا به دهان بردن آن‌ها این اشیا را شناسایی کنند. به‌طورکلی می‌توان گفت تمایل به کشف محیط اطراف و توجه نشان دادن به پدیده‌های موجود در اطراف نوزاد از نشانه‌های سلامت ذهنی او هستند.
مهارت‌ها و دانسته‌های فرزند شما به‌مرورزمان افزایش پیدا می‌کند. برای مثال آن‌ها به‌تدریج یاد می‌گیرند که راه بروند، اشیا را در دست نگه دارند و از کلمات برای صحبت استفاده کنند. یکی از نشانه‌های اصلی سلامت روان در کودک شما این است که این یادگیری‌ها در او رو به افزایش باشند. اگر احساس می‌کنید علی‌رغم تکرار و آموزش به فرزندتان او برخی از مسائل را یاد نمی‌گیرد بهتر است این موضوع را موردبررسی بیشتری قرار بدهید.
نوزادان در ماه‌های نخستین پس از تولد توانایی‌های ضعیفی برای مراقبت از خود و یا انجام کارها به‌صورت ارادی دارند. در این ایام بیشتر رفتارهای آن‌ها به‌صورت بازتاب و غیرارادی صورت می‌گیرد. اگرچه این بازتاب‌ها نشانه سلامت نوزاد و تضمینی برای عملکرد مناسب او در محیط هستند اما باید در زمان مشخصی نیز پایان پیدا کنند و درصورتی که بعد از این زمان نیز در نوزاد باقی مانده باشند می‌بایست برای بررسی‌های بیشتر در ارتباط با سلامت دستگاه عصبی کودک اقدام نمایید. ازجمله مهم‌ترین بازتاب‌های نوزاد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
بازتاب مکیدن که از ابتدای تولد وجود دارد و می‌بایست در 3 یا 4 ماهگی از بین برود به این معناست که با قرار دادن هر چیزی درون دهان نوزاد او شروع به مکیدن آن خواهد کرد. این بازتاب در ماه‌های اولیه تولد به کودک کمک خواهد کرد که بتواند از سینه مادر شیر بخورد. با عبور کودک از سنین 3 یا 4 ماهگی رفتار مکیدن سینه مادر از حالت بازتاب خارج شده و به یک رفتار ارادی تبدیل می‌شود.
بازتاب پلک‌زدن که تا سنین بزرگسالی نیز باقی می‌ماند، به این معناست که چنانچه نوری را به‌صورت مستقیم به سمت چشم کودک بگیرید، نوزاد چشمانش را می‌بندد و پلک می‌زند. همان‌طور که گفته‌شد بازتاب پلک زدن برخلاف سایر بازتاب‌ها از بین نخواهد رفت و تا بزرگسالی نیز باقی خواهد ماند.
بازتاب مورو که از آن به‌عنوان بازتاب از جا پریدن نیز نام برده می‌شود به این معناست که اگر در اطراف نوزاد صدای بلند و ناگهانی ایجاد شود نوزاد سرش را به عقب خم کرده و دست‌هایش را نیز از دو طرف باز می‌کند. این بازتاب می‌بایست نهایتاً در سنین 6 ماهگی از بین برود.
اگر نوزاد را در حالت ایستاده و صاف نگه دارید به شکلی که پاهایش به زمین یا هر سطح صاف دیگری تماس داشته باشد او حرکاتی شبیه به قدم برداشتن را نشان خواهد داد. بازتاب قدم برداشتن در سنین 3 تا 4 ماهگی از بین می‌رود و در سنینی که کودک درحال یادگرفتن راه رفتن است مجدداً آشکار خواهد شد. اما این بار از حالت بازتاب خارج‌شده و بیشتر جنبه ارادی پیدا می‌کند.
بازتاب بابینسکی به این معناست که در صورت تحریک کف پای نوزاد او انگشتان پایش را از یکدیگر باز می‌کند و شست پا را به سمت بالا می‌کشد. این بازتاب می‌بایست در فاصله سنین 6 تا 9 ماهگی از بین برود. درصورتی‌که کودکی تا سن دوسالگی این بازتاب را نشان بدهد بهتر است برای بررسی بیشتر به یک متخصص مراجعه کنید.
واکنش چنگ‌زدن برای اکثریت افراد موضوع آشنایی است. این بازتاب به این صورت است که با قراردادن هر شیئی در دست نوزاد، او انگشتانش را به دور آن جمع می‌کند. و به عبارتی در تلاش‌است تا آن را در دست نگه دارد. این بازتاب می‌بایست در حدود 6 ماهگی از بین برود.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی تماس حاصل نمایید.
در ماه‌های اولیه تولد نوزاد که توانایی آن‌ها برای انجام فعالیت‌های ارادی و محافظت از خود کم است بازتاب‌ها به بقای نوزاد کمک می‌کنند و سلامت وی را تضمین می‌نمایند.
مهم‌ترین نشانه‌های سلامت روان نوزاد عبارتند از توجه نشان دادن به محیط اطراف و همچنین ارتباط برقرار کردن با اطرافیان. علاوه بر این نوزادان باید بتوانند به‌تدریج دانسته‌های خود را افزایش دهند.
یکی از دغدغه‌های اصلی والدین تامین نیازهای نوزاد تازه متولد شده شان است. نوزادان نیاز بسیار زیادی به مراقبت و توجه اطرافیان دارند و به همین خاطر آشنایی با نیازها و نشانه‌های سلامت یا بیماری آنان از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. برای توجه به نشانه‌های سلامت جسمی و روحی نوزاد تازه متولد شده، باید با ویژگی‌ها و نیازهای هر دروه از سن کودک آشنا باشید و به‌خوبی آن‌ها را مدیریت کنید تا بتوانید به رشد مناسب فرزند خود کمک نمایید. ما در این مطلب به بررسی کامل نیازهای روحی، جسمی و نکات مهم که در ارتباط با نوزاد تازه متولدشده پرداخته‌ایم. همچنین شما می‌توانید با کمک گرفتن از روانشناس کودک، مهارت خود را در زمینه برخورد با نوزادان بهبود بخشید.
نوزادان قادر به صحبت و آگاه کردن شما از نیازهای تغذیه‌ای خود نیستند به همین خاطر شناخت نشانه‌های گرسنگی و سیری در نوزاد اهمیت بسیاری دارد. بیقراری و گریه، مکیدن انگشت شست و یا دور لب‌ها می‌تواند نشانه‌هایی برای گرسنگی کودک باشد. ضعف توانایی نوزاد تازه متولدشده در مکیدن سینه مادر باعث می‌شود که آن‌ها در هر مرتبه بتوانند برای مقدار محدودی از شیر مادر تغذیه کنند و به همین خاطر معمولاً به حدود 8 تا 12 بار تغذیه شدن در طول شبانه‌روز نیاز دارند. به‌مرور و با بزرگ‌تر شدن آن‌ها، توانایی مکیدن نیز تقویت شده و نوزادان در هر مرتبه مقدار بیشتری شیر می‌کنند و درنتیجه تعداد دفعات نیاز به تغذیه آن‌ها کاهش پیدا کرده و به لحاظ زمانی نیز منظم‌تر می‌شود.
بهترین منبع غذایی برای نوزاد تازه متولد شده شیر مادر است و به همین خاطر معمولاً به مادران توصیه می‌شود که حداقل در 6 ماهه اول زندگی نوزاد با شیر خود او را تغذیه کنند. شیر مادر تمامی نیازهای تغذیه کودک را برطرف کرده و مواد لارم برای رشد یا مقاومت در برابر بیماری‌ها را نیز در اختیارش می‌گذارد. با این‌حال بهتر است راجع به استفاده از مکمل‌هایی نظیر ویتامین D برای کودک خود نیز با یک متخصص مشورت نمایید.
یکی از دشواری‌هایی که در ارتباط با تغذیه نوزاد تازه متولد شده وجود دارد این است که شیر مادر برای تغذیه کافی نباشد و یا به دلیل تولد زودهنگام دستگاه گوارش کودک نتواند شیر مادر را دریافت نماید. در این شرایط معمولاً توصیه می‌شود که از شیر خشک‌های مناسب با رده سنی نوزاد استفاده بشود. تغذیه نوزاد چه با شیر مادر و یا شیرخشک انجام بگیرد شما باید به این نکته توجه داشته باشید که هر کودک میزان مشخصی از تغذیه را در هر وعده نیاز دارد به همین خاطر اگر کودکتان نشانه‌های بی‌میلی به ادامه تغذیه مثل برگرداندن سر از سینه مادر را نشان می‌دهد بهتر است او را به شیر خوردن مجبور نکنید و اجازه بدهید در زمان دیگری که نوزاد احساس گرسنگی دارد عمل تغذیه انجام شود.
از نشانه‌های سلامت نوزاد می‌توان به موراد زیر اشاره کرد:
یکی از اولین و واضح‌ترین نشانه‌های سلامت در نوزاد تازه متولد شده این است که او به حد کافی غذا می‌خورد و وزنش به‌تدریج افزایش پیدا می‌کند. در کنار تغذیه، عمل دفع نیز باید به‌دفعات کافی انجام بگیرد. همان‌طور که گفته شد تغذیه نوزاد در ابتدا به دفعات بیشتر و مقدار کمتری اتفاق می‌افتد و به‌تدریج و با بیشتر شدن سن کودک تعداد دفعات تغذیه کمتر شده و کودک در هر مرحله مقدار بیشتری غذا می‌خورد. علاوه بر تغییر در تعداد دفعات و حجم تغذیه، چرخه غذایی کودک نیز به‌تدریج منظم‌تر شده و یک الگوی ثابت پیدا خواهد کرد. در ارتباط با دفع نیز شما به‌طور میانگین در طول روز باید بین 8 تا 10 بار پوشک نوزاد را عوض کنید.
به این نکته توجه داشته باشید که الگوی رشدی نوزادان مختلف با یکدیگر متفاوت است و امکان دارد کودک شما کمی بیشتر یا کمتر از آنچه ما به‌عنوان میانگین دفعات تغذیه یا نیاز به دفع پوشک از آن صحبت میکنیم این مسائل را تجربه کند. درصورتی‌که در هر یک از این موارد احساس نگرانی می‌کنید بهتر است از یک پزشک مشورت بگیرید.
نوزادان در نخستین روزهای پس از تولد معمولاً در حدود 16 تا 18 ساعت از شبانه‌روز را می‌خوابند. بااین‌حال کیفیت خواب آن‌ها به‌صورت چرخه‌های کوتاه‌مدت خواب‌وبیداری است و در طول شب باید برای تغذیه یا تعویض پوشک کودک بارها بیدار شوید. به‌مرور زمان و با عبور کودک از هفته‌های نخست تولد آن‌ها زمان بیشتری را بیدار خواهند بود و درعین‌حال طول مدت خوابشان نیز افزایش پیدا می‌کند. به عبارتی می‌توان گفت تعداد دفعات خواب‌وبیداری نوزاد کمتر شده و مدت هر بار خواب یا بیداری افزایش پیدا می‌کند. اگر احساس می‌کنید علی‌رغم گذشت زمان کافی، خواب نوزاد شما هنوز الگوی نسبتاً منظمی پیدا نکرده می‌توانید دراین‌باره با یک متخصص اطفال صحبت کنید.
یکی از نشانه‌های مهم در سلامت نوزاد تازه متولد شده این است که او بتواند با دیگران و محیط اطرافش ارتباط برقرار کند. نوزادان معمولاً با شنیدن صداهای بلند واکنش نشان می‌دهند و به‌طرف صدا برمی‌گردند. آن‌ها همچنین رنگ‌ها و طرح‌های پیچیده را به طرح‌های ساده و بی‌رنگ ترجیح می‌دهند و برای مدتی به آن خیره می‌شوند. روانشناسان انتظار دارند که یک نوزاد سالم بتواند مادر یا مراقب اولیه خود را بشناسد و به‌مرور این توانایی را پیدا کند که چهره‌های آشنا را از غریبه تشخیص داده و همین‌طور نسبت به محیط اطراف خود واکنش نشان دهد. اگر احساس می‌کنید این مسائل در فرزند شما با ابهام مواجه استف توصیه می‌شود از یک روانشناس کودک کمک بگیرید.
به‌طورکلی می‌توان گفت نشانه اصلی سلامت در نوزاد تازه متولد شده این است که میزان توانایی‌های وی به‌تدریج افزایش پیدا کرده و منظم‌تر شود. وجود یک الگوی مشخص از رشد مستمر در کودک معمولاً به‌خوبی توسط مادران درک می‌شود و آن‌ها هرگونه نقص یا مشکلی را در این زمینه به‌خوبی تشخیص می‌دهند.
بیماری‌های نوزادان تازه متولد شده به شرح زیر می‌باشد:
زردی پوست یکی از شایع‌ترین بیماری‌هایی است که برای نوزاد تازه متولدشده پیش خواهد آمد و با توجه به تأثیری که در سلامت مغز به‌جا می‌گذارد تشخیص به‌موقع و اقدام برای درمان آن اهمیت بالایی دارد. این بیماری همان‌طور که از نام آن پیداست خود را به‌صورت زرد شدن رنگ پوست نوزاد نشان می‌دهد و به این معناست که کبد کودک نمی‌تواند به‌خوبی بیلی‌روبین موجود در کیسه صفرا را خارج کند.
یکی دیگر از نکاتی که در سلامت نوزاد تازه متولد شده باید به آن توجه داشته باشید وضعیت نفخ معده است. در حالت عادی هنگامی‌که شکم نوزاد را لمس می‌کنید باید حالت نرم داشته باشد اما اگر با دست زدن به شکم نوزاد احساس می‌کنید که شک یا معده او سفت شده این موضوع می‌تواند به دلیل نفخ معده یا یبوست باشد. درصورتی‌که با انجام تغذیه و گذشت زمان این وضعیت بهبود پیدا نکرد، بهتر است هرچه سریع‌تر از یک متخصص اطفال کمک بگیرید.
پس از تولد نوزاد بند ناف توسط پزشک قطع می‌شود و در حدود 20 روز بعد نیز خودبه‌خود خواهد افتاد؛ اما بهتر است در طول این مدت از دستکاری کردن بند ناف یا پوشاندن آن درون پوشک نوزاد خودداری کنید. به‌طورکلی از هرگونه دستکاری این منطقه جدا خودداری نمایید. درصورتی‌که متوجه مشکلاتی همچون خونریزی بیش‌ازحد، بند نیامدن خون یا وجود عفونت در این بخش از بدن نوزاد شدید بهتر است هرچه سریع‌تر این موضوع را با پزشک درمیان بگذارید. مشکلات مربوط به بند ناف ازجمله مشکلاتی هستند که برای نوزاد تازه متولد شده پیش خواهد آمد.
تب یکی از اصلی‌ترین نشانه‌های وجود عفونت در بدن است. معمولاً تب‌های خفیف در نوزادان به این خاطر ایجاد می‌شود که بدن آن‌ها در حال مقاومت در برابر بیماری‌ها و عفونت‌های موجود در محیط است. اما اگر درجه تب نوزاد بالاتر رفت و یا برای مدتی ادامه پیدا کرد بهتر است برای جلوگیری از بروز آسیب‌های جدی‌تر به یک مرکز درمانی مراجعه کنید.
همان‌طور که از نام این بیماری پیداست برفک دهان باعث به وجود آمدن دانه‌های ریز سفیدرنگ در دهان نوزاد خواهد شد. برفک یک بیماری عفونی است که می‌تواند علاوه بر دهان، مناطق دیگری از بدن کودک ازجمله نواحی اطراف پوشک را نیز درگیر کند. برای درمان این بیماری، نوزاد باید زیر نظر پزشک از آنتی‌بیوتیک استفاده کند.
نوزادان تازه متولد شده علاوه بر نیازها جسمی و احتیاج به مراقبت، نیازهای روحی نیز دارد که باید به آن‌ها توجه شود. شما می‌توانید با کمک گرفتن از مشاورین کودک اطلاعات خود را نسبت به نیازهای روحی کودکتان افزایش دهید. اصلی‌ترین نیاز روحی در نوزاد تازه متولد شده این است که همواره برای پاسخگویی به نیازهای کودک حضور داشته باشید. این مسئله باعث ایجاد سبک دلبستگی ایمن در نوزاد شده و توانایی او را برای برقراری روابط عاطفی نزدیک در آینده تحت تأثیر قرار می‌دهد.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می‌توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
اگر نوزاد یک الگوی رشد مستمر و رو به پیشرفت را نشان می‌دهد این مسئله نشان‌دهنده سلامت وی است. حدود 8 تا 12 بار تغذیه در طول روز و 10-8 بار نیاز به تعویض پوشک از نشانه‌های سلامت نوزاد می‌باشد. همچنین نوزاد سالم اطرافیان و چهره‌های آشنا را از غریبه می‌شناسد و نسبت به محیط کنجکاو است.
اصلی‌ترین نیاز روحی نوزاد این است که شما احساس امنیت و پاسخگو بودن به نیازهای وی را در او ایجاد کنید. برای این کار مادر باید همواره به نوزاد توجه داشته باشد و برای پاسخگویی به نیازهای وی آماده باشد.
این ویتامین در شیر مادر وجود ندارد و مصرف مستمر آن نقش مهمی در سلامت نوزاد خواهد داشت. البته بهتر است راجع به نحوه استفاده از هر مکملی برای کودک با یک متخصص مشورت نمایید.
درمان فوبی کودکان در حیطه کاری کدام متخصص است؟ فوبیا یک اختلال روانشناختی رایج در میان کودکان است و به ترس غیر منطقی و کاهش ناپذیر از موقعیت یا شیء خاصی گفته می‌شود که پاسخ اضطرابی فوری در کودک ایجاد می‌کند. برای مثال بسیاری از کودکان از تاریکی یا برخی حیوانات به شدت می‌ترسند و هنگام مواجهه با آن‌ها علائم اضطراب و بیقراری شدید را از خود نشان می‌دهند.
متخصصان در اکثر موارد برای بهبود این مشکلات روان درمانی را توصیه کرده و کمتر دارو درمانی را پیشنهاد می‌دهند. با این حال این درمان‌ها می‌تواند با توجه به میزان ترس و سن کودک، متفاوت باشند. آنچه که اهمیت دارد این است که بدانید در صورتی که ترس کودک در همان دوران کودکی درمان نشود می‌تواند مشکلات زیادی را در بزرگسالی به وجود آورد. در ادامه به بیان روش‌های درمان فوبی در کودکان خواهیم پرداخت.
منبع: درمان فوبی کودکان
فوبیا یکی از مشکلات روان شناختی رایج در میان کودکان است. در واقع بسیاری از بچه‌ها از برخی موضوعات خاص به شدت می‌ترسند. این ترس زمانی به عنوان اختلال در نظر گرفته می‌شود که غیرمنطقی بوده، با میزان تهدید موجود هماهنگی نداشته باشد و موجب اختلال در عملکرد کودک شود. از جمله رایج‌ترین ترس‌هایی که در سنین کودکی تجربه می‌شوند می‌توان به ترس از حیوانات، ارتفاع، طوفان، تاریکی و موقعیت‌های پزشکی اشاره کرد. اگر فرزند شما دچار فوبیا باشد از موقعیت‌های شامل موضوع مورد ترس خود اجتناب می‌کند و هنگام روبه‌رو شدن با آن‌ها علائم اضطراب و بیقراری شدید را نشان می‌دهد. این علائم می‌تواند مواردی نظیر گریه، دل درد و سایر شکایات جسمانی را نیز شامل شود.
برای درمان فوبی در کودکان اغلب بر روان درمانی تأکید بسیاری می‌شود. با این حال در برخی موارد ممکن است درمان‌های دارویی نیز مد نظر قرار بگیرند. ما در ادامه به مهم ترین روش‌های درمان فوبی در کودکان اشاره کرده‌ایم. همچنین شما می توانید این درمان ها را توسط مجرب ترین روانشناسان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو دریافت نمایید.
درمان شناختی رفتاری مؤثرترین درمان شناخته شده برای بهبود فوبیای کودکان و بزرگسالان است. در این درمان روانشناس جلسات روان درمانی انفرادی با کودک تشکیل داده و بر افکار و احساسات او تمرکز می‌کند. در واقع درمانگر تلاش می‌کند تا به کودک نشان دهد این افکار او هستند که احساسات ناخوشایند را ایجاد می‌کنند و منجر به رفتارهای نامناسب می‌شوند. همچنین فرزند شما در این جلسات علائم رایج در ترس و اضطراب را می‌آموزد و راهکارهای مدیریت آن‌ها را نیز تمرین می‌کند.
برای مثال ممکن است روانشناس از کودک بخواهد در مورد موضوعی که از آن می‌ترسد شروع به خیال پردازی کرده و مواجهه با آن را تصور نماید. این کار می‌تواند در قالب یک بازی یا نمایش نیز انجام شود. پیش روی در خیال‌پردازی‌ها به تدریج تا جایی پیش می‌رود که کودک برای مواجهه با ترس خود در دنیای واقعی آماده می‌شود و به کمک والدین در محیط خارج از درمان نیز به مرور مواجهه با ترس خود را تمرین می‌کند. این جلسات در نهایت با غلبه کامل بر فوبی خاص خاتمه می‌یابند.
در خانواده درمانی جلسات رواندرمانی همراه با والدین یا سایر اعضای خانواده برگزار می‌شود. در این جلسات درمانگر تلاش می‌کند تعاملات بین اعضای خانواده را مورد مشاهده قرار دهد و آنچه ترس‌های کودک را شکل داده و تقویت کرده‌اند را شناسایی نماید. روانشناس به خانواده کمک می‌کند تا نسبت به الگوهای رفتاری نادرست خود بینش پیدا کنند و رفتارهای مناسب جهت سازگار کردن کودک با ترس‌هایش را بیاموزند.
متأسفانه بسیاری از پدر و مادرها نمی‌دانند که در برابر ترس‌های کودک باید چه واکنشی نشان دهند. آن‌ها ممکن است با رفتارهایی نظیر سرزنش کردن، تحقیر کردن و زدن برچسب‌هایی نظیر ترسو به کودک؛ اعتماد به نفس او را تضعیف کرده و ناخواسته منجر به تشدید مشکلات او شوند. اگر شما نیز در برخورد با کودک خود دچار مشکل شده‌اید یا نمی‌دانید که چگونه باید در این شرایط با فرزندتان رفتار نمایید بهتر است از مشاوره کودک بهره ببرید.
در اکثر موارد کودکان به درمان‌های روان شناختی پاسخ می‌دهند و نیازی به دریافت دارو ندارند. با این حال در برخی موارد که کودک بهبود چندانی از خود نشان نمی‌دهد یا مواردی که ترس‌های کودک بسیار شدید است روانشناسان توصیه می‌کنند که در کنار روان درمانی به روان پزشک نیز مراجعه کنید تا برای کودک داروهای ضد اضطرابی مناسب تجویز نماید.
علاوه بر جلسات رواندرمانی و مداخلات حرفه‌ای بسیار اهمیت دارد که بتوانید در خانه نیز اقدامات حمایتی لازم را انجام دهید و روند سازگاری کودک با اضطراب‌هایش را تسهیل نمایید. موارد زیر از جمله مواردی هستند که در این زمینه لازم است در نظر بگیرید.
– هرگز کودک را به خاطر ترس‌هایش مسخره نکنید.
– هرگز کودک را بابت ترس‌هایش سرزنش نکنید و القابی نظیر ترسو را در مورد او به کار نبرید.
– به کودک نشان بدهید که در کنارش هستید و در مقابل چیزهایی که از آن وحشت دارد از او مراقبت می‌کنید.
– با کودک در مورد ترس‌هایش صحبت کنید و اجازه دهید افکار و احساسات خود را با شما در میان بگذارد.
– یادگیری مشاهده‌ای یکی از مهم ترین فرایندهای یادگیری در کودکان است. از همین رو تلاش کنید الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید و ابتدا خودتان با موضوع مورد ترس کودک ارتباط برقرار کنید.
– کودک را برای مواجهه ناگهانی با ترس‌هایش تحت فشار قرار ندهید. تلاش کنید همگام با درمانگر پیش بروید و زمانی کودک را در معرض ترس‌هایش قرار دهید که آمادگی روانی کافی را پیدا کرده باشد.
– پس از هر مواجهه کودک را تشویق نمایید و به او برای پیش روی هرچه بیشتر در جهت اهداف خود انگیزه بدهید.
برای دریافت مشاوره در زمینه درمان فوبی کودکان می توانید از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس بگیرید.
آیا همه ترس ها نیاز به درمان فوبی کودکان دارد؟
خیر کودکان ممکن است در روند رشد روانی خود به طور مقطعی از برخی چیزها بترسند و پس از مدتی با آن کنار بیایند. زمانی بحث فوبیا و درمان آن مطرح می‌شود که ترس از یک موضوع خاص واکنش‌های افراطی و شدیدی را در کودک برانگیزد و منجر به اختلال در عملکردهای مختلف او بشود. برای مثال ایجاد مشکلات تحصیلی یا ارتباطی در پی تجربه یک ترس خاص نشان دهنده شرایطی هستند که فرزند شما نیاز به درمان روانشناختی دارد.
معمولاً برای درمان فوبی کودکان چه دارویی‌هایی تجویز می‌شود؟
درمان دارویی اضطراب برای کودکان با احتیاط بیشتری انجام می‌شود و اغلب درمانگران تنها استفاده از روش‌های روان درمانی را برای بهبود فوبیا توصیه می‌کنند. با این حال در مواردی که کودک اضطراب بسیار شدیدی دارد و به درمان‌های رایج پاسخ نمی‌دهد ممکن است داروهای آرام بخشی نظیر آلپرزولام و لورازپام تجویز شود. توجه داشته باشید که هرگز نباید این داروها را سرخود به کودک بدهید چراکه می‌توانند عوارض جانبی ناخوشایندی برای فرزندتان ایجاد کنند و یا منجر به بروز اثر تحمل و وابستگی در بلند مدت شوند.
برخلاف انتظار بزرگترها کودکان نیز گاها دچار استرس می‌شوند و نشانه‌هایی از اضطراب و نگرانی را به دلایل مختلفی تجربه می‌کنند. استرس در کودکان می‌تواند با توجه به سن آن‌ها، منشأ طیف وسیعی از علائم هیجانی، رفتاری یا حتی جسمانی باشد. به همین خاطر اهمیت بسیاری دارد که والدین نشانه‌های استرس در فرزند خود را بشناسند و بدانند که چطور به این احساس در کودک خود پاسخ دهند. در واقع استرس در کودکان می‌تواند عملکرد آن‌ها در زمینه‌های مختلفی با مشکل مواجه سازد به همین خاطر والدین به عنوان مراقبان اصلی کودک لازم است تا با اتخاذ راهکارهای لازم از بروز مشکلات بیشتر پیشگیری نمایند. با توجه به اهمیت این موضوع در ادامه به طور جامع درباره استرس در کودکان صحبت خواهیم کرد. برای
طی استرس یا فشار روانی کودک تحت تأثیر یک موضوع ناخوشایند احساس ناراحتی و تنیدگی را تجربه می‌کند. استرس در کودک بر اثر یک موضوع پیچیده و مشکل‌‌آفرین بیرونی ایجاد می‌شود. در حالی که نشانه‌های اضطراب با پایان مشکل نیز به تدریج کاهش پیدا می‌کند. به همین دلیل زمانی که نشانه های استرس در کودکتان دیدید توصیه میکنیم هر چه زودتر برای مشاوره اقدام کنید. مرکز مشاوره نینی مایند به شما هم در کاهش تنش‌های محیطی و هم اختلالات مرتبط با کودکتان خدمات درمانی ارائه می‌دهد.
ضعف توانایی‌های منطقی یا کلامی در کودکان ممکن است باعث شود که آن‌ها توانایی تشخیص درست یا صحبت کردن راجع به دلایل اضطرابشان را نداشته باشند. این موضوع گاهی باعث می‌شود که استرس کودکان به‌صورت مشکلات مختلف رفتاری یا جسمی در کودک دیده شود. به همین خاطر توجه والدین به این نشانه‌ها اهمیت بالایی دارد. درصورتی که با هریک از نشانه‌های اضطراب در کودک خود مواجه شدید بهتر است با او راجع به دلیل ناراحتیش صحبت کنید. اگر احساس می‌کنید شدت این علائم بیش از حالت عادی است و یا استرس برای مدت طولانی در کودک شما باقی مانده، بهتر است در این زمینه از روانشناسان کودک کمک بگیرید.
با مشاهده هریک از این نشانه‌ها در کودک خود بهتر است برای رفع استرس و درمان کودک اقدام کنید. استرس می‌تواند به‌صورت مزمن در فرزند شما باقی مانده و آسیب‌های جسمی و روحی بسیاری را به همراه داشته باشد.
ما معمولاً کودکان را مظهر نشاط و خالی از درگیری‌های ذهنی می‌دانیم و شاید برای بسیاری از ما وجود نشانه‌های اضطرابی در کودک بسیار تعجب‌آور باشد. با این‌حال دلایل بسیاری برای استرس در کودکان وجود دارد. ازجمله دلایل استرس در کودک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
یکی از شایع‌ترین منابع بروز استرس در کودکان، مدرسه و تکالیف مربوط به آن است. انجام تکالیف به‌صورت کامل و بی‌عیب و نقص یا ایام امتحانات از جمله مهم‌ترین دلایلی هستند که باعث استرس تحصیلی در کودکان می‌شوند. این مشکل معمولاً کودکانی که رفتارهای کمالگرایانه دارند و یا از اشتباه کردن و سرزنش می‌ترسند را بیشتر تحت تأثیر قرار می‌دهد. استرس معمولاً باعث می‌شود که دانش آموزان علی‌رغم تلاشی که در مسائل تحصیلی نشان می‌دهند نتایج ضعیفی بگیرند. همچنین با توجه به اینکه فرزند شما بخش قابل‌توجهی از ساعات شبانه‌روز خود را در مدرسه می‌گذراند بهتر است برای رفع استرس تحصیلی در او اقدام کنید.
ایجاد تغییرات جدی در زندگی کودک مثل تغییر محل زندگی، تولد خواهر یا برادر کوچک‌تر، طلاق و یا فوت یکی از اعضای خانواده می‌تواند باعث ایجاد استرس در کودک شود. اگر چنین تغییراتی در زندگی فرزند شما پیش آمده بهتر است از یک روانشناس برای کنار آمدن بهتر و سریع‌تر فرزندتان با این موضوع کمک بگیرید.
ضعف توانایی‌های کودک برای دفاع از خود گاهی باعث می‌شود که دیگران آن‌ها را مورد آزار و اذیت قرار دهند. این آزار و اذیت‌ها می‌تواند از زورگویی‌های کودکان بزرگ‌تر تا سوءاستفاده‌های جنسی را شامل بشود. معمولاً ترس از منابع قدرت و آزارگران باعث می‌شود که کودک راجع به این مسئله با والدین صحبت نکند. شما می‌توانید با مشاهده نشانه‌هایی مثل بی‌میلی به دیدن برخی از آشنایان یا تشدید اضطراب در برخی از موقعیت‌ها متوجه دلیل ناراحتی فرزندتان شوید.
در شرایطی که محیط زندگی کودک وضعیت مناسبی نداشته باشد آن‌ها معمولاً از حضور در خانه دچار اضطراب می‌شوند. دعوا و اختلاف میان والدین، بدرفتاری با کودک یا وجود بحران‌های جدی در خانواده مثل بیماری یا مشکلات مالی می‌تواند باعث ایجاد فشار روانی در کودک شود.
توانایی کودک در تشخیص واقعیت از خیال معمولاً ضعیف‌تر از بزرگسالان است به همین خاطر با مشاهده فیلم‌های ترسناک و یا شنیدن داستان‌های وحشت‌آور ممکن است دچار استرس شوند.
متخصصان معتقدند که ادامه پیدا کردن استرس، مشکلات جدی برای سلامتی جسم و روان فرد به دنبال خواهد داشت. به همین خاطر کاهش فشار روانی و اقدام برای درمان آن اهمیت بسیاری دارد. اگر فرزند شما دچار استرس شده بهتر است با کمک گرفتن از یک مشاور مطمئن به او در بهبود این شرایط کمک کنید. در ادامه به برخی از راهکارهایی که برای کاهش استرس فرزندتان می‌توانید انجام دهید اشاره خواهیم کرد.
اگر نشانه‌های استرس را در فرزندتان مشاهده کرده‌اید سعی کنید راجع به دلایل آن با وی صحبت کنید. احتمال دارد کودک شما از صحبت کردن مستقیم راجع به دلایل نگرانی خود طفره برود و یا حتی خودش هم به‌درستی نتواند علت مشکلات را تشخیص دهد. روانشناسان در این شرایط می‌توانند با کمک گرفتن از تکنیک‌هایی مثل بازی‌درمانی و تفسیر نقاشی اطلاعات مفیدی در این زمینه به شما بدهند. در هرصورت آنچه در صحبت کردن با فرزندتان باید به آن توجه داشته باشید این است که تا حد ممکن با لحنی حمایتی و دوستانه با کودک صحبت کنید و به او نشان دهید که همواره برای کمک کردن به او آماده‌اید. تا جای ممکن سعی کنید از بی اهمیت نشان دادن دلایل نگرانی او خودداری کنید و با فرزندتان همدلی نشان دهید.
ورزش کردن و یا هر فعالیت سازنده دیگری مثل کارهای هنری می‌تواند باعث کاهش اضطراب در کودک شما بشود. با چنین برنامه‌هایی برای کودک به بهبود تدریجی شرایط کمک کنید.
روانشناسان کودک می‌توانند اقدامات مفیدی برای کاهش استرس در کودکان انجام دهند. اگر شدت استرس در فرزندتان بیش از حالت طبیعی است و یا برای مدت نسبتاً طولانی استرس در او باقی مانده بهتر است از یک متخصص در این زمینه کمک بگیرید. مشاورین با استفاده از تکنیک‌های بازی‌درمانی یا نقاشی می‌توانند دلایل ناراحتی کودک را پیدا کرده و با همین روش‌ها نیز به درمان استرس بپردازند.
ضعف مهارت‌هایی مثل تفکر منطقی یا حل مسئله در کودکان می‌تواند باعث ایجاد استرس در آن‌ها شود. اگر روانشناسان تشخیص دهند که این مسائل در ایجاد استرس کودک نقش دارد می‌توانند از طریق آموزش این مهارت‌ها، به کودک در مدیریت بهتر مشکلات به او کمک کنند.
یکی دیگر از فواید مراجعه به متخصصان روانشناسی کودک، این‌است که آن‌ها نکات مناسبی را در زمینه تربیت فرزندتان به شما آموزش می‌دهند. گاهی اوقات رفتارهایی مثل داشتن انتظارات بیش از حد از کودک یا مجبور کردن او برای انجام کارهایی که دوست ندارد باعث اضطراب می‌شوند. روانشناسان با آگاهی بخشی به والدین راجع به رفتارهای اشتباهشان در این زمینه قدم‌های مطلوبی برمی‌دارند.
برای دریافت مشاوره در زمینه استرس در کودکان می‌توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
در شرایطی که نشانه‌های استرس در فرزندتان تشدید شده‌اند بهتر است از پرسیدن دلیل استرس یا کوچک شمردن نگرانی‌هایش خودداری کنید و تنها سعی کنید با گفتن جملات دلگرم کننده به او آرامش دهید. وقتی فرزندتان آرام شد می‌توانید راجع به مشکلی که دارد با او صحبت کنید و یا از یک مشاور کودک کمک بگیرید.